Wat ik niet mis aan het zwanger zijn!

Ik vind zwanger zijn echt één van de meest bijzondere en mooiste gebeurtenissen uit het leven. Het is en blijft echt een wonder hoe zoiets kleins kan groeien tot een klein mini mensje! Wat dat betreft zou ik zo weer zwanger willen worden, maar dat gaat niet gebeuren. Wij voelen ons gezegend met onze drie gezonde kindjes en ons gezin is dan ook compleet. Ondanks dat ik altijd ontzettend heb genoten van het zwanger zijn en het soms ook echt nog wel kan missen, zijn er een aantal dingen die ik absoluut niet mis aan het zwanger zijn. Ben je benieuwd welke? Lees dan snel verder!

Iedere zwangerschap is anders. Zelf ben ik nu 5 keer zwanger geweest, waarvan 3 voldragen zwangerschappen, en geen één zwangerschap was hetzelfde. Bij mijn zwangerschap van Jaimey had ik redelijk wat kwaaltjes (misselijk, rugklachten, bekkeninstabiliteit), maar het was te overzien. Bij Remy ging ik er haast fluitend doorheen. Bij Evy daarentegen leek alles wel 10 keer zo erg, ook niet gek met nog twee kleine jongens die aandacht van je vragen. Ik had last van extreme vermoeidheid en misselijkheid die nooit meer echt verdwenen zijn. Ik had al vanaf het begin last van mijn rug en bekkeninstabiliteit en naarmate de tijd vorderde werd het maagzuur ook alleen maar erger. Waar ik ook allemaal last van heb gehad je zult me nooit horen klagen. Ik was blij dat ik zwanger mocht zijn en dat ik een kindje op de wereld kon en mocht zetten. Toch zijn er een aantal kwaaltjes die ik zeker niet ga missen, ik ga er nu 5 met jullie delen!

 

1. De nachtelijke bezoekjes aan de WC

Man, man, man wat had ik hier een hekel aan. Lag je eindelijk lekker te slapen kon je er weer uit omdat je moest plassen. Bij de jongens had ik hier alleen last van op het laatst. Bij Evy al vanaf week 1. Ze vond het heel leuk om tegen mijn blaas aan te trappen, waardoor ik het vaak niet redde met 1 bezoekje per nacht. Eigenlijk ben je te moe om je bed uit te komen, maar moet je wel. Ik liep vaak nog half slapend met mijn ogen dicht naar de wc en kroop dan weer in mijn bed in de hoop dat ik meteen weer in slaap zou vallen. 

 

2. De misselijkheid/kokhalzen

Dit is echt een typische zwangerschapskwaal waar heel veel vrouwen last van hebben. Zolang het bij een beetje misselijk zijn blijft is het te overzien. Bij Evy nam het alleen een heel andere vorm aan. Ik was extreem misselijk. Ik kon niks meer verdragen, behalve sinaasappels, chocolade en kroketten (heel gezond dus) en heb op een gegeven moment zelfs medicatie gekregen omdat ik echt niks meer binnen kreeg. Deze medicatie heeft ongeveer een weekje geholpen en toen kwam de extreme misselijkheid weer terug. Meestal als ik misselijk ben helpt overgeven, alleen dat lukte niet. Daardoor bleef ik constant misselijk. Hier word je echt heel moe van en het was ontzettend moeilijk om nog normaal te functioneren. Ik voelde me ook echt schuldig tegenover de jongens. Gelukkig werd de misselijkheid vanaf week 16 minder, maar het is nooit helemaal verdwenen. Het maakte helaas plaats voor kokhalzen. Ik moest kokhalzen van dingen die ik zag, rook of proefde en toen moest ik weer moeite doen om mijn eten binnen te houden. Jimmy vond dit heel vermakelijk, ik vond het minder leuk! 

 

3. Rug en bekkenklachten

Op zich horen rug en bekkenklachten bij de zwangerschap, alleen als het zo'n vorm aanneemt dat je nog geen 5 minuten in één houding kan zitten/liggen dan wordt het toch wel heel vervelend. Je hoor mij niet snel klagen, maar ik had vooral bij Evy echt heel veel pijn. Ik wist me geen houding te geven en ben diverse keren bij de fysiotherapeut en osteopaat geweest in de hoop op verlichting. Dit hielp vaak wel alleen was alles voor korte duur. Dus dan maar op je tanden bijten en door! 

 

4. Maagzuur

Ze zeggen als je veel maagzuur hebt dan krijg je een kindje met veel haar. En of ik veel maagzuur heb gehad. Het eerste wat ik deed toen Evy was geboren was haar mutsje wegtrekken om te zien of ze veel haartjes had. En in verhouding met haar broers had ze ook veel haartjes. De Rennies waren niet aan te slepen. Eigenlijk als ik niet zwanger ben dan let ik het merendeel van de tijd wel op mijn eten. Bij Evy was ik zwanger met de feestdagen (Sinterklaas, Kerstmis en de Jaarwisseling). Ik dacht komt dat nu eens goed uit. Ik hoef een keer niet op mijn eten te letten, dus ga lekker genieten van al het lekkers. Think Twice. Ik had echt extreem veel last van maagzuur. Ik kon niks eten zonder een Rennie er achteraan te gooien. Dat is alles behalve relaxed, dus dan kies je er maar voor om minder te eten, want om vervolgens een hele nacht wakker te liggen van maagzuur terwijl je al mega moe bent is een echte no go!

 

5. Onzekerheid

Natuurlijk is er niets zeker in het leven, maar de angst dat er wat mis zou gaan kon bij mij echt overheersen. De oorzaak hiervan zijn natuurlijk mijn miskramen, maar dit heeft er wel voor gezorgd dat ik niet met volle teugen kon genieten van mijn zwangerschap. Vooral bij Jaimey had ik hier extreem veel last van. Ik zat dan vanaf week 24 ook bijna wekelijks in het ziekenhuis voor een CTG. En als ik niet in het ziekenhuis zat dan zocht ik wel van alles op op google (domste wat je kan doen). Ook gebruikte ik bijna dagelijks mijn Angelsound om even naar het hartje te luisteren, maar zodra ik het hartje niet kon vinden flipte ik natuurlijk weer. Uiteindelijk is alles goed gekomen en denk ik dat de onzekerheid (zeker het eerste trimester) er wel bij hoort, maar het is wel jammer dat ik hierdoor niet heb kunnen genieten (of in mindere mate) van mijn zwangerschappen. 

 

Wat missen jullie niet aan het zwanger zijn?

 

Commentaar schrijven

Commentaren: 0