Slapen met je kids!

Geregeld zie ik hevige discussies voorbij komen op social media als het gaat om het slapen met je kindje. De ene moeder vindt dit een absolute no go, terwijl de andere moeder het geen probleem vindt als haar kroost bij haar slaapt. 

 

Hoe kijk ik hier tegenaan als moeder van drie kleine kindjes? 

Als ik in mijn omgeving kijk en ik denk ook in de rest van Nederland, dan zul je zien dat de meeste kindjes op hun eigen kamer slapen. Dit wordt de kindjes al aangeleerd als ze heel klein zijn. Terwijl als je naar andere landen kijkt, dan zie je dat het heel gebruikelijk is om samen met je kindje te slapen. 

 

Ik ben van mening dat iedereen moet doen waar hij/zij zich prettig voelt. Vind je het heerlijk om naast je kindje te slapen, dan zeg ik lekker doen. Of kan je juist niet tegen de geluidjes van je kindje en slapen jij en je kindje beter in een aparte kamer, dan ook zeker doen. 

 

Hoe sta ik hier in? Ik was hier altijd heel stellig in. Een kindje heeft een eigen kamer en daar hoort hij/zij te slapen. De eerste maanden daarentegen heeft er altijd wel een wiegje naast mijn bed gestaan om zo mijn kleintje toch de geborgenheid te bieden die hij/zij nodig heeft. Nadat ik uit het ziekenhuis kwam vond ik heerlijk om Jaimey naast me te hebben. Hij heeft dan ook 3 maanden in een wiegje naast mij geslapen. Van mij had het nog wel langer mogen duren, maar Jimmy vond het wel genoeg zo. Jimmy had sowieso meer moeite met het wennen aan alle geluidjes. Jaimey sliep super goed in het wiegje. Overdag had hij wat meer moeite om in zijn bedje te slapen, maar dat is uiteindelijk ook gelukt. Toen hij wat ouder was en wakker werd, gingen we even naar hem toe om te troosten en dan ging hij weer lekker slapen. 

 

Bij Remy was het anders. Remy wilde vanaf de eerste minuut onder geen beding in zijn eigen bedje slapen. Hij sliep het liefste op mij. De eerste dagen dacht ik dat hij gewoon moest wennen, maar ook toen we eenmaal thuis waren wilde hij alleen maar op mij slapen. We probeerden hem soms ook wel in zijn wiegje te leggen en de ene keer ging dat beter dan de andere keer, maar uiteindelijk sliep hij vaak bij mij. Ik zorgde wel altijd dat dit op een veilige manier gebeurde en ik was ook absoluut niet bang dat ik op hem zou rollen. Na een paar weken heb ik een babynestje voor hem aangeschaft en zo hebben we hem langzaam in zijn wiegje kunnen leggen. Overdag sliep Remy echt mega goed, dankzij zijn puckababy. Uiteindelijk heeft hij ook 3 maanden in een wiegje naast mij gelegen en is hij daarna naar zijn eigen kamer gegaan. 

 

Bij Evy ging het weer helemaal anders. Evy sliep in het ziekenhuis heel goed in haar bedje. Toen we thuis kwamen besloot ze om overdag goed te slapen, maar in de nacht wilde ze alleen bij mij slapen. Ze kwam maar voor één voeding in de nacht, maar na haar laatste voeding wilde ze onder geen beding in haar wiegje naast mij. En dat terwijl we deze keer een co-sleeper hadden. Hoe diep ze ook sliep na haar voeding, zodra ik haar in haar bedje legde werd ze wakker. 

 

Omdat ik niet de energie had om de strijd aan te gaan en ook bang was dat de jongens wakker werden, heb ik besloten haar gewoon bij mij te pakken. Zodra ze bij mij lag viel ze meteen in slaap. Alleen dit was geen blijvende oplossing. Daarom hebben we besloten om een veilig babynestje te bestellen, de sleepyhead.  De eerste keer dat we haar in dit nestje legden viel ze meteen in slaap. We hebben besloten het nestje eerst een paar dagen tussen ons in te leggen. Dit gaf Evy een veilig en vertrouwd gevoel. Op deze manier kon ze aan het nestje wennen en konden we allemaal goed slapen. Na een tijdje hebben we het nestje in de co-sleeper gezet en ook daar sliep ze goed. Wat fijn was dat. Evy heeft ongeveer twee maanden naast mij geslapen. Als het aan mij lag had dit wel langer mogen duren, maar ze werd wakker van haar broers. Aangezien Evy in het begin vaak sliep tot 9 uur of langer, hebben we besloten haar op haar eigen kamertje te leggen. Ook in haar eigen kamer sliep ze heel goed. Evy is sowieso een makkelijk kind. Dankzij haar puckababy sliep ze vanaf het begin ook overdag heel goed in haar bedje. 

Nu moet ik wel heel eerlijk zijn dat ik mijn stelling in de loop van de tijd heb aangepast. Mijn kids mogen als ze ziek zijn sowieso bij mij slapen. Op die manier kan ik ze goed in de gaten houden en dat geeft mij een veilig gevoel. Als Jimmy weg is voor zijn werk dan mag Jaimey in het weekend één nachtje bij mij slapen. Dit vindt hij echt geweldig en hij kijkt hier echt naar uit. Bij Remy lukt dit nog niet, want zodra hij één nachtje bij mij heeft geslapen dan wil hij dit elke nacht. Dit is de afgelopen maanden dan ook geregeld gebeurt. Zodra Jimmy weg was voor zijn werk zag Remy zijn kans en begon hij in de nacht te huilen. Hij wist dat ik er de energie niet voor had en dat hij dan bij mij mocht slapen. Vaak stond hij al klaar met al zijn knuffels in zijn armen. En heel eerlijk vond ik dit ook wel fijn. Alleen nu heb ik toch besloten dat ik niet wil dat hij elke nacht bij mij slaapt. Dit was even doorpakken en nu doet hij het ook weer goed in zijn eigen bedje. Tegenwoordig ben ik wel makkelijker geworden met de kinderen bij mij te laten slapen. Hebben ze een nachtmerrie, voelen ze zich niet lekker dan pak ik ze lekker bij mij. Ik moet ook wel toegeven dat alledrie de kids 9 van de 10 keer goed slapen. Eigenlijk vanaf het begin al. Die ene keer dat ze dan slecht slapen dan zorg ik dat ze zich veilig voelen. Ik denk altijd zo maar: als ze 18 zijn kruipen ze echt niet meer bij hun mama in bed. 

 

 

Hoe pakken andere moeders dit aan?

Commentaar schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Margo (donderdag, 06 juli 2017 21:00)

    Klopt helemaal wat je zegt je handeld op gevoel ,en met gevoel van mama is niets mis zolang de kindjes zich maar veilig voelen bij hun ouders dat is eigenlijk het belangrijkste ���