Voorkeur voor geslacht?

De eerste vraag die vaak wordt gesteld zodra een zwangerschap bekend wordt gemaakt is: hoop je op een jongen of een meisje? De meesten zullen antwoorden: het maakt ons niets uit, zolang het kindje maar gezond is. Toch zijn er ook mensen die wel een voorkeur hebben en deze uitspreken. Op een of andere manier worden de ouders die een voorkeur hebben voor het geslacht van hun kindje vaak op een negatieve manier aangesproken. Want je moet tenslotte blij zijn dat je een kindje kan krijgen. Dat is zeker waar en de gezondheid van het kindje staat ook voorop, maar denk je dat de ouders met een voorkeur niet blij zijn met hun kindje of niet blij zouden zijn als het een andere geslacht zou hebben? Waarom mogen we onze voorkeur niet uitspreken en waarom moeten anderen ons daarop aanspreken? Ik vind het sowieso NOT DONE dat het steeds meer een gewoonte lijkt te worden dat we andere (aanstaande) ouders veroordelen/aanspreken op hun manier van opvoeden etc. 


Stiekem denk ik dat de meeste van ons wel een lichte voorkeur hebben voor het geslacht en dat is helemaal niet erg. Ik denk dat je gewoon fantaseert hoe je toekomst eruit zal zien en vaak heb je daar een bepaald beeld bij! 

 

Vandaag deel ik met jullie of wij een voorkeur hadden of niet!

Toen wij nog niet met kinderen bezig waren, heeft mijn schoonvader geregeld met een ketting en een hangertje "gependeld" om zo het geslacht van onze kindjes te voorspellen. Elke keer kwam er hetzelfde resultaat uit: twee meisjes. Ik zag mezelf altijd als een "meisjesmama" (geen idee waarom trouwens. Ik kan absoluut niet vlechten. Waarschijnlijk was het een soort van ideaalbeeld van mij), dus dit zou ideaal zijn. Bij mijn eerste zwangerschap ging ik er dan ook echt vanuit dat we een meisje zouden krijgen. Jimmy had op dat moment meer de voorkeur voor een jongetje. Toen het een miskraam werd werd ik even met beiden voeten op de grond gezet. Vanaf dat moment had ik veel minder een voorkeur, maar was ik allang blij als ik een zwangerschap zou kunnen voldragen. Ondanks dat moest ik bij de geslachtsecho van Jaimey even schakelen dat er een jongetje in mijn buik zat. Een jongen? Ik dacht altijd dat ik meisjes zou krijgen en dat ik dus een miskraam kreeg omdat het misschien wel een jongen was (dit slaat natuurlijk nergens op, maar je wilt gewoon een reden verzinnen waarom iets je overkomt). Eenmaal gewend aan het idee was ik zo ontzettend blij. Een klein prinsje op komst. Een mama's kindje. Dat wordt shoppen! 

 

Bij mijn tweede zwangerschap had ik het wel leuk gevonden als het een meisje zou zijn. Alleen vanaf het moment dat ik zwanger was had ik het gevoel dat het een jongetje zou zijn (en wat voor één ;-) ). Ik vond dit stiekem ook wel heel erg leuk. Als het nog een jongen zou zijn dan zouden hij en zijn grotere broer niet veel qua leeftijd verschillen en kunnen ze lekker samen spelen. Praktisch was het ook wel handig, want ik had alles voor een jongen in huis. Bij de geslachtsecho stond ik dan ook niet te kijken dat er wederom een kleine prins in mijn buik zat. Al vond ik het toch niet zo leuk om alle kleertjes van Jaimey te hergebruiken. Ik heb dus voor Remy voor de eerste maanden bijna alles nieuw gekocht, wel zo leuk toch?

 

Bij het derde kindje had ik wel een lichtere voorkeur. Ik zou het nu wel heel leuk vinden als het een meisje zou worden. Niet dat ik niet blij zou zijn met een jongen, want ook een jongetje was meer dan welkom. Dan had ik een echt mannengezin en had ik allemaal mannetjes die mij adoreren. Maar toch zou ik het heel bijzonder vinden als ik ook een dochter zou mogen krijgen. De band tussen moeder en dochter is toch iets apart en ik zou het heel mooi vinden als ik dat ooit zou mogen meemaken.

 

Met 13 weken en een paar dagen hadden we de geslachtsecho ingepland. De baby wilde absoluut niet meewerken en het is uiteindelijk een inwendige echo geworden, waarop duidelijk te zien was dat er een meisje in mijn buik zat. EEN MEISJE! Op het moment dat mij werd verteld dat het een meisje werd geloofde ik het niet. Ik had wel steeds het gevoel dat ik zwanger was van een meisje, want mijn zwangerschap was zo anders, maar toch. Omdat deze echo zo vroeg in de zwangerschap was, durfde ik toch niet te geloven dat er echt een meisje in mijn buik zat. Ik heb de echo met 16 weken afgewacht om het zeker te weten. Maar wat was deze echo spannend. Mijn gynaecoloog durfde het niet uit te spreken en bleef maar in de hij-vorm spreken. Ze zei ik zie het wel, maar ik wil dat jullie het ook kunnen zien en ik wil het zeker weten. Op dat moment dacht ik: dus toch een jongen! Maar nee hoor de gynaecoloog bevestigde dat er een meisje in mijn buik groeide. Elke echo werd het weer bevestigd, maar pas toen ik het in real life zag, geloofde ik het. 

 

Ik vind dat wij echt gezegend zijn met twee jongens en een meisje. Ik had het me niet mooier kunnen voorstellen. Ik blijf het zeggen: het is echt een wonder. Ik vind het ook zo oneerlijk dat dit wonder niet iedereen gegund is en ik kan me ook heel goed voorstellen dat voor de mensen die niet of moeilijk zwanger kunnen worden het geslacht echt helemaal niks uitmaakt. Als ze maar hun wondertje mogen vasthouden. Ik hoop dan ook echt dat de mensen bij wie deze wens (nog) niet is uitgekomen dat zij dit ook mogen meemaken. 

 

Hadden jullie een voorkeur voor het geslacht van je kindje?

Commentaar schrijven

Commentaren: 6
  • #1

    Yvet (donderdag, 10 augustus 2017 20:18)

    Nee, geen voorkeur. Bij de 1e dacht ik zelf steeds dat het een meisje zou worden. Bij de geboorte bleek het een jongen en zei Bert: zie je wel ik had gelijk.

    Bij de 2e zeiden de mensen om mij heen: dit word een meisje.
    ik had zelf totaal geen idee.
    Ook de 2e was een jongen.
    Super gelukkig en blij mee.

    Heel soms vraag ik me wel af hoe een meisje eruit had gezien bij ons en zie ik zoveel leuke meiden kleren.
    Maar ook jongens kun je super stoer kleden en lekker mee stoeien.

  • #2

    Marly (donderdag, 10 augustus 2017 20:22)

    Heel herkenbaar dat de mensen uit de omgeving bij de tweede zeggen: nu wordt het een meisje! Een beetje alsof je hebt al een jongetje, dus het zal nu wel een meisje zijn. Ik herken je gevoel ook wel. Daar was ik ook altijd erg benieuwd naar en ik kon mezelf echt verliezen in al die meisjes kleertjes. Uiteindelijk is er dan ook een meisje bij gekomen, maar ook voor de jongens heb je zoveel leuke dingen. Ik had juist meer moeite om met Evy wat leuks te vinden, dan dat ik dat voor de jongens heb!

  • #3

    Linda (donderdag, 10 augustus 2017 20:50)

    Ik had bij de eerste een lichte voorkeur voor een jongetje, gewoon, omdat ik dat leuk vond voor koen die best wel wat mannenhobby's heeft en omdat ik het idee van "de oudste een jongen" leuk vond. Toen we bij de 20w te horen kregen dat het een meisje werd ben ik helemaal omgeslagen en vond ik het geweldig! Bij de tweede had ik geen voorkeur, al was een meisje praktischer geweest. Bij de derde wilde ik wel erg graag nog een meisje en die wens wordt binnenkort vervuld dus �

  • #4

    Marly (donderdag, 10 augustus 2017 21:32)

    En straks ben je drie prachtkids rijker Linda en heb je twee mooie dochters en zoon!

  • #5

    Karlijn (donderdag, 10 augustus 2017 21:53)

    Ik had bij beide voorkeuren en zijn het ook allebei geworden. Of ik terleurgesteld zou zijn weet ik niet maar als ik geen meisje had gehad was het denk ik toch een gemis!? Geen idee.
    Hoezo zeg je en wat voor een? Is je 2e een draakje? Voel je je goed? Ik kan niet wachten op een blog er over #herkenbaarheid

  • #6

    Marly (vrijdag, 11 augustus 2017 21:16)

    Hi Karlijn,

    Dat is inderdaad moeilijk te zeggen. Ik had inderdaad ook de wens voor een meisje en ze is er gekomen, maar weet niet of er sprake was van een gemis als ze er niet zou zijn

    De middelste is echt een boefje ja. Hij wind iedereen om zijn vingers.

    Ik ben er nog steeds niet. Er zijn betere momenten, maar helaas ook nog slechtere. Blog is in de maak en verwacht dat die in september online komt.