· 

Wat ik zwaar vind aan er alleen voor staan!

Zoals vele van jullie wellicht wel weten sta ik er met enige regelmaat enkele weken alleen voor. Ik zie mezelf dan ook als een part-time alleenstaande moeder. 

 

In de weken dat Jimmy weg is voor zijn werk ben ik degene die het gezin draaiende houdt. Ik ben het gewend en draai er mijn hand niet voor om. Ik wist voordat we aan kinderen begonnen ook dat dit het geval zou zijn en het is een bewuste keuze geweest voor ons. Natuurlijk wist ik in het begin nog niet hoe het zou uitpakken, maar gelukkig vond ik het allemaal wel meevallen.

 

Toch zijn er van die momenten dat je het zwaar hebt. Vandaag deel ik deze momenten met jullie. 

Soms weet ik niet wat ik nu zwaarder vind er alleen voor staan of het samen doen. Dit bedoel ik niet verkeerd, maar als ik er alleen voor sta loopt eigenlijk alles op rolletjes en zorg ik voor Rust, Reinheid en Regelmaat. Mijn kindjes weten precies wanneer ze waar aan toe zijn en dit werkt voor ons. Als Jimmy thuis is gaat het allemaal toch net even anders. Het lijkt of het echt strakke schema verdwenen is en ook ik verwacht dat er wat werk uit handen wordt genomen. Maar mannen zijn mannen en die hebben af en toe net een beetje extra aansporing nodig. Nu mag ik echt niet klagen met Jimmy, want hij doet echt wel veel in huis. Alleen als ik alleen ben dan ruim ik direct na het eten de tafel af, ruim ik op en zorg ik voor nog wat quality-time met de kindjes. Als Jimmy er is gaat het allemaal wat langzamer en zijn we vaak net ietsje later dan we gewend zijn. Dat geeft niet. Het is vaak ook een kwestie van wennen. 

 

Ondanks dat ik de zorg voor drie kindjes een huishouden en een baan niet heel zwaar vind, heb ik ook wel eens een moment dat ik denk pff ik ben het even beu. Wanneer is dit?

 

1. De nachten. Nu mag ik mezelf gelukkig prijzen dat onze kindjes over het algemeen goed slapen. Maar ik zou liegen als ze nooit wakker zijn. Er zijn van die fases waarin ze opeens elke nacht één of meerdere keren wakker zijn. En met een beetje pech wordt de ene wakker van het gehuil van de ander en daar sta je dan. Het zware aan de nachten vind ik dat ik de enige ben die eruit kan. Of het nu 1 keer of 10 keer is: ik moet eruit. En als de ene wakker wordt van de ander dan kom je echt even handen tekort, want tegelijk troosten lukt niet. Vaak troost ik dan eerst Evy en vertel ik Jaimey of Remy dat ik er zo aan kom, wat hun goed vinden. En zodra Evy dan slaapt dan troost ik de jongens. Als je meerdere van zulke nachten achter elkaar hebt ben je echt even helemaal op. Op zulke momenten baal ik net ietsje meer dat Jimmy weg is en dat we elkaar niet kunnen afwisselen. 

 

2. Handen tekort. 1 volwassene op 3 kleine kindjes kan ervoor zorgen dat je soms handen tekort hebt. Het komt geregeld voor dat er tenminste twee tegelijk aandacht van je willen. Als ik dan Evy aan het voeden ben, maakt het het net even wat moeilijker, omdat ik dan letterlijk mijn handen niet vrij heb. Ik probeer er altijd uit te leggen waarom de kindjes even moet wachten en zodra ik mijn handen vrij heb help ik ze meteen. Soms voel ik me hier weleens schuldig over. Omdat ik mijn kindjes niet altijd direct de aandacht kan geven die ze willen. Nu is het ook goed dat ze leren te wachten, want als ze straks groot zijn krijgen ze ook niet altijd alles en zeker niet direct. Maar toch wil je als moeder je kindje het liefst meteen helpen. 

 

3. Alles komt op jouw neer. Als je al meerdere blogs van mij hebt gelezen zul je wel gemerkt hebben dat ik niet snel zaken uit handen geef. Ik ben iemand die de koe bij de horens pakt en alles zelf probeert op te lossen. Als je er alleen voor staat dan komt alles op jou neer. De zorg van je kindjes, het huishouden etc. Dit zorgt er wel eens voor dat het even teveel wordt of in mijn geval dat je wel eens dingen over het hoofd ziet. Daarom hebben we sinds kort ook hulp in de huishouding, zodat die druk wat verlicht wordt en heb ik een familieplanner aangeschaft (hier later nog een blog over) om het overzicht te bewaren. Zeker nu Jaimey ook naar school gaat en er steeds meer afspraken bij komen, wil ik niets over het hoofd zien. 

 

4. Me-time. Tijd voor jezelf heb je veel minder tot niet als je er alleen voor staat. Wat dat betreft heb ik echt respect voor de alleenstaande moeder. Die heeft dit week in week uit, terwijl het voor mij slechts enkele weken achtereenvolgens is. Tijd voor jezelf is gewoon beperkter. Vaak is dit alleen op de momenten dat de kindjes slapen. Alleen dan moeten ook nog de spullen klaar gezet worden voor de volgende dag en eer dat je een keer zit is het zo 21.00 uur of later. 

 

5. Je moet aan alles denken. Zeker nu de kindjes zo klein zijn bouwen ze op jou. Als ze ergens heen gaan wordt er verwacht dat jij aan alles denkt. Je moet ervoor zorgen dat je alle spullen mee hebt, dat je afspraken niet vergeet etc. In plaats van voor 1 persoon na te denken moet ik voor 4 personen denken. Voor Evy moet ik zorgen dat ik voor haar voedingen en alle toebehoren mee heb, luiers, schone kleding en dan nog de spullen voor de jongens. Heel eerlijk ben ik dat ook wel eens iets essentieels vergeten. Bijvoorbeeld de fles van Evy. Niet bepaald handig, maar gelukkig niet het einde van de wereld. Tegenwoordig kun je overal wel een flesje kopen en is het probleem weer opgelost. Daarom probeer ik ook zoveel mogelijk met lijstjes te werken in de hoop dat ik niks vergeet. Natuurlijk gaat het nog wel eens mis, maar de kans is in ieder geval wat kleiner. 

 

Ondanks dat er weleens zware momenten bij zitten zou ik dit voor geen goud willen missen. Ik voel me zo gezegend met mijn gezin en ik weet dat het met de jaren ook makkelijker gaat worden. De kindjes zullen minder afhankelijk van mij zijn, zij zullen meer zelfvoorzienend zijn en dat maakt het in de dagelijkse gang wat makkelijker. Maar als ze groter worden zullen ze ook hobby's krijgen en zullen we hier weer tijd voor vrij moeten maken. Maar zover is het gelukkig nog niet. Laat ze nog maar even klein zijn. 

 

Wat vinden jullie zwaar aan het ouderschap?

Commentaar schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Margo (donderdag, 19 oktober 2017 22:51)

    Je bent een super mam wat ben ik toch trots op mijn dochter ❤️❤️❤️

  • #2

    Marly (vrijdag, 20 oktober 2017 07:23)

    Bedankt�