· 

Wanneer ben je als gezin compleet?

Het kan aan mij liggen, maar als ik om mij heen kijk lijkt tegenwoordig heel veel stellen 3 kindjes te hebben  in plaats van 2. Ik zie het op straat, maar ook veel op social media. 3 lijkt het nieuwe 2 te zijn. 

 

Maar wanneer ben je nu als gezin compleet? Vandaag deel ik met jullie hoe dit voor ons was! 

Vroeger, toen ik absoluut nog niet bezig was met het krijgen van kinderen,  zei ik altijd ik wil twee kindjes en meer niet, mits mij dit gegund is. Na twee miskramen had ik zoiets van als ik überhaupt maar een kindje op de wereld kan zetten. Toen Jaimey eenmaal was geboren had ik zoiets van als het lukt dan zou ik nog graag een tweede kindje willen. En het gekke was dat ik dit al vrij snel na de bevalling voelde.  Ik genoot intens van het moeder zijn, maar ik miste het zwanger zijn ook intens. Ik kon me niet voorstellen om nooit meer zwanger te zijn. En ondanks dat ik nog maar pril moeder was, had ik wel het gevoel dat wij nog niet compleet waren.

 

Het was dan ook niet gek dat we na ruim 8 maanden alweer zwanger waren van Remy. Wat vond ik dit fijn. Weer genieten van de schopjes, maar ook van alle kwaaltjes die een zwangerschap met zich meebrengt. Tijdens de zwangerschap zei ik wel dit is mijn laatste zwangerschap, dus ik moet extra genieten. Want ik zei per slot van rekening dat ik (wij) twee kindjes wilden als ons dit gegund was. 

 

Na de bevalling genoot ik wederom van onze blauwe wolk en deze keer had ik veel minder het gevoel dat ik het zwanger zijn miste en ik had ook niet echt een gevoel van niet compleet zijn. Ik was er dan ook echt van overtuigd dat we compleet waren. Mijn mannen en ik. Alleen na een aantal maanden veranderde dit gevoel. Ik had alsmaar het gevoel alsof ik iets miste. Ik voelde me niet compleet. Dit gevoel is heel moeilijk te beschrijven. Het was meer dan het nooit meer zwanger zijn. Het voelde echt alsof er een deeltje van mij niet openbaart was. Ik bleef dit gevoel houden. Ik besprak dit met Jimmy, maar die was duidelijk. Twee is genoeg. 

 

Dit vond ik jammer, maar ik verwachtte dat het gevoel wel weer zou weg ebben, naarmate de tijd verstreek. Daarom besloot ik ook te starten met de verkoop van de babyuitzet, want die zou ik nooit meer nodig hebben. Ondanks dat ik van alles aan het verkopen was, werd het gevoel van niet compleet zijn alleen maar sterker. Maar een beslissing met zo'n grote impact neem je met zijn tweeën. En Jimmy was duidelijk. Natuurlijk heb ik mijn gevoel wel met hem besproken. Ik heb aangegeven dat mijn gevoel alleen maar sterker werd. En ik niet wist of het ooit over zou gaan. Maar dacht vervolgens ik ga hem nu met rust laten. We hebben het over een half jaar wel weer over. Maar nog geen twee maanden later zei Jimmy stop maar met de pil. Ik heb nog nooit zo snel mijn pil weggegooid. We gingen ervoor! Maar meteen kwamen er ook veel onzekerheden. Wil ik dit echt. Kan ik dit aan? Gaat dit wel lukken? Gaat het wel goed? Ga zo maar verder. Totdat ik uiteindelijk een positieve test had, toen waren alle twijfels weg. 

 

Nadat ik was bevallen van Evy had ik voor het eerst echt het gevoel van ik voel me compleet. Nu inmiddels 10 maanden later heb ik dat gevoel nog steeds. Ik heb geen een keer gehad dat ik dacht we zijn niet compleet. Als ik nu een zwangere zie denk ik niet meer: dat wil ik ook, maar meer van jammer dat ik het nooit meer mee ga maken, maar ik zou geen kindje meer op de wereld willen zetten. Wij zijn compleet. 

 

Veel mensen in mijn omgeving hebben ook geregeld aan mij gevraagd wat ons nu compleet maakt en hoe je weet dat je compleet bent. Sommige denken dat het met het geslacht van de baby te maken heeft. Ik denk persoonlijk van niet, maar ik kan dat niet met zekerheid zeggen natuurlijk. Ik weet niet of ik het hetzelfde gevoel ziu hebben als Evy een jongen was geweest, maar ik vermoed van wel. Het enige wat ik kan zeggen is dat je je gevoel moet volgen. Ik heb duidelijk gemerkt dat mijn gevoel na de bevalling van Evy heel anders was dan mijn gevoel na de geboorte van de jongens. 


Tot slot wil ik nog even stil staan bij de week van de vruchtbaarheid. Ondanks dat wij ons gelukkig mogen prijzen met onze kindjes, is dit niet voor iedereen vanzelfsprekend. 1 op de 6 stellen kampt met vruchtbaarheidsproblemen en is het krijgen van kindjes niet vanzelfsprekend. Ik wens deze stellen heel veel kracht toe en ik hoop oprecht dat ook hun wens in vervulling mag gaan. 

Commentaar schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Margo (donderdag, 09 november 2017)

    Lieverd wat heb je dit mooi verwoord en inderdaad wat hebben jullie samen een mooi gezinnetje ���