· 

Oktober

Ook oktober is weer voorbij gevlogen. Het lijkt altijd wel of de laatste maanden van het jaar weer net iets sneller gaan dan de andere maanden. De dagen lijken natuurlijk ook korter, omdat het in de ochtend vaak nog langer donker is en in de avond weer vroeger donker is. Vandaag neem ik jullie mee in wat oktober mij gebracht heeft.

 

Ben je benieuwd? Lees dan snel verder!

Oktober was een maand met ups en downs. Echt een emotionele rollercoaster. Een maand waarin geluk en verdriet heel dicht bij elkaar stonden. Dit voelde heel tegenstrijdig, alleen het leven gaat door. Hoe moeilijk dat soms ook is. 

Fitjourney

Niks, nada, noppes. Maar ook eigen schuld, dikke bult. Ik ben blijven hangen in mijn eetgewoonten die ik had tijdens mijn trainingsweken van de Halve Marathon. Niet echt slim als je verre van in de buurt komt van die trainingen. Dus ik heb de afgelopen week meer gegeten dan ik verbrand heb. 1 + 1 =2 , dus ik wist wat het resultaat zou zijn. Ik was ook echt even de motivatie kwijt en wist dat ik hulp nodig had. Vanaf 27 oktober ben ik gestart met het Newborn Fitmama programma en ik hoop dat ik nu weer goede resultaten ga bereiken. 

 

Running

Op 8 oktober heb ik samen met Jimmy de Halve Marathon in Eindhoven gelopen. Wat een gave ervaring was dit. We hebben een mooie tijd gelopen 1:51:12 en we hebben genoten van het lopen. Nadien kon ik wel drie dagen niet meer lopen van de spierpijn in mijn bovenbenen, maar dat terzijde. 

De woensdag na de halve marathon had ik een afspraak staan bij de fysio, omdat ik al meer dan een maand last had van mijn voet. Eigenlijk wist ik wel wat er mis was, maar had ik dit bewust genegeerd, omdat ik perse de halve marathon wilde lopen. En inderdaad ik had een geïrriteerde peesplaat met kleine haarscheurtjes. Waardoor het komt? Het waren meerdere factoren. Mijn leeftijd (begint dat nu al ?!) en de hoeveelheid trainingen. Ik mocht twee weken niet hardlopen en daarna rustig opbouwen. Blijft de pijn? Dan moet ik naar de podoloog voor zooltjes. 

Dit was echt een hele teleurstelling. Niet hardlopen. Ik kan niet zo goed met zulke teleurstellingen omgaan en dat resulteert vaak weer in eten. Toch besloot ik niet stil te gaan zitten en heb ik de fiets van Jimmy op de rollerbank gezet, zodat ik toch kon gaan sporten. Enige nadeel is dat ik er een ontzettend zere kont van kreeg, dus heel motiverend werkt dat ook niet. Eind oktober ben ik voor het eerst weer rustig gaan lopen. Het lopen ging goed, maar de pijn is soms nog aanwezig. Ik wacht het nog heel even af, maar ik denk dat ik er niet aan ontkom om langs de podoloog te gaan. Voor nu probeer ik mijn voet niet teveel te belasten en af te wisselen tussen hardlopen en fietsen. 

 

Mommy

Op 24 oktober werd onze grote vriend 4 jaar. Wat is de tijd voorbij gevlogen. Wat zijn wij trots dat wij zijn ouders zijn. Ik heb hierover ook nog een blog geschreven, mocht je die nog niet gelezen hebben. 

Voor Jaimey zijn verjaardag hebben we hem een mooie skelter gegeven. Hij was helemaal blij. Aangezien ik moest werken is Jimmy samen met Jaimey naar de biosscoop geweest naar Kapitein Onderbroek. Zo hadden ze nog even quality-time en Jaimey vindt de biosscoop geweldig. Vanaf vandaag gaat Jaimey voortaan ook naar de basisschool. Hij heeft er zo ontzettend veel zin in. Ik denk wel dat hij zo nu en dan moet gaan bijslapen, want toen hij alleen nog maar een  halve dag ging proefdraaien was hij al niet te genieten. Laat staan nu hij volledig naar school gaat. 

 

Werk

Per ingaande van 2 oktober ben ik gestart met mijn nieuwe werk. Ik had er ontzettend veel zin in en ik moet ook heel eerlijk bekennen dat ik het ook erg naar mijn zin heb. Een nieuwe baan is altijd even wennen. Je krijgt veel informatie die je moet verwerken en je moet weer zoeken naar een nieuw ritme. Dat laatste was vooral even wennen en dan voornamelijk voor de kindjes. Zij waren gewend dat ik bijna altijd thuis was en nu was ik veel minder thuis. Vooral Evy had hier echt even moeite mee. Op de momenten dat ik thuis was heb ik me wel volledig gericht op de kindjes. Zij verdienen de volle aandacht en genoten daar zichtbaar van. 

De balans tussen werken en sporten moet ik ook nog zoeken. Althans ik sport gewoon een aantal maal per week, alleen moet ik mezelf toch wel een schop onder mijn kont geven. 

 

Privé

Tot slot kregen we op 18 oktober het droevige nieuws dat mijn oma is overleden. Mijn oma was ernstig ziek en het ging steeds slechter. Het was  alleen afwachten wanneer ze zou komen te overlijden. Ondanks dat je weet dat het eraan komt, doet het niet minder zeer. Ik ben heel verdrietig geweest en  vond het soms echt moeilijk om hiermee om te gaan. Ik was alleen met de kindjes en dan is het toch even anders. Wat ik wel belangrijk vond is dat de jongens op de hoogte waren van het overlijden van mijn oma en Jaimey is ook mee gegaan naar de begrafenis. 

 

Oma we gaan je heel erg missen en het zal de komende maanden echt even wennen zijn je niet meer te zien. Oma was er namelijk altijd bij en dat is nu niet meer.

 

Ondanks de mooie momenten hoop ik toch dat november een mooiere maand wordt!

Commentaar schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Margo (dinsdag, 31 oktober 2017 08:19)

    ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️