· 

Mijn redding!

In een eerdere blog heb ik met jullie gedeeld dat ik in het verleden twee miskramen heb gehad. Na deze miskramen was ik al het vertrouwen in mijn lichaam verloren. Van mijn gynaecoloog heb ik medicatie gehad om mijn lichaam een handje te helpen bij het zwanger zijn. Vandaag deel ik hier meer over. 

In principe is een vrouwenlichaam gemaakt (onder andere) om kinderen te dragen. Dit  moet je natuurlijk niet te letterijk nemen, maar ik bedoel hiermee dat in beginsel wij vrouwen degene zijn die de kindjes dragen en niet mannen. Als je lichaam je dan in de steek laat en je hebt hier geen grip op, is dit heel  frustrerend.

 

Na mijn eerste miskraam had ik al geen vertrouwen meer in mijn lichaam, na de tweede miskraam werd dit alleen maar erger. Ik was zo ontzettend zeker en mijn grootste angst was dat ik wellicht wel zwanger zou kunnen worden, maar niet blijven. 

 

Mijn gynaecoloog besloot mij ustrogestan ofwel progesteron voor te schrijven. Zij schreef dit vaker voor bij vrouwen die meerdere miskramen hebben gehad en dit had in de meeste gevallen een positief effect. Als mijn gynaecoloog hiervan overtuigd was, dan wilde ik het zeker proberen. Slechter kon ik er in ieder geval niet van worden.

 

Toch was ik wel benieuwd naar de medicatie en ben het een en ander op het internet gaan uitzoeken. Alleen hier werd ik niet wijzer van. Ik kwam vooral terecht op forums, maar ook daar waar de meningen verdeeld. Ik las dat ze Ustrogestan nog niet veel voorschrijven in Nederland bij miskramen. Ze waren wel bezig met een aantal testen, maar vooralsnog was het nog niet gebruikelijk. In andere landen daarentegen werd progesteron al langer gebruikt bij vrouwen die meerdere miskramen hebben gehad. Aangezien ik niet veel wijzer was geworden van de informatie, heb ik besloten het hier bij te laten en het wel te zien. 

 

Ik kreeg het advies om te starten met de medicatie vanaf het moment dat ik een positieve zwangerschapstest had tot een week of 16. Wel was de kans aanwezig dat ik last zou krijgen van bijwerkingen. De grootste bijwerking zou vermoeidheid kunnen zijn. De hoeveelheid hormonen nemen namelijk toe en daar zou je last van kunnen krijgen. Bij Jaimey was ik inderdaad ook erg moe, ik viel elke avond rond 19 uur in de bank in slaap. Bij Remy had ik daar niet heel veel last van en bij Evy was ik extreem moe. Elk moment dat ik extra kon slapen, ging ik slapen. Een andere bijwerking was misselijkheid. Je kan natuurijk van het zwanger zijn al misselijk zijn, maar door de medicatie kon het erger worden. En dat heb ik geweten. Vooral bij Evy was het zo erg dat ik niets meer kon eten. Maar ik kon en vooral ik durfde niet te stoppen met de medicatie. Dus dat was even doorbijten. En ik had het ervoor over.

Tot slot vlogen in de eerste weken van mijn zwangerschap de kilo's er echt aan. Ik at wel iets meer, maar niet extreem en toch verzwaarde ik heel snel. Vanaf het moment dat ik stopte met de mediatie viel ik ook weer af of stagneerde in ieder geval de gewichtstoename. 

 

Ik ben zo ontzettend dankbaar dat mijn gynaecoloog mij deze medicatie heeft voorgeschreven. Ik ben er van overtuigd dat ik anders nooit een zwangerschap had kunnen voldragen. In mijn geval had mijn lichaam moeite met het vasthouden  van mijn kindjes en had het net even dat extra zetje nodig. Het frustrerende is dat vermoedelijk mijn verloren kindjes gewoon gezond waren, maar dat mijn lichaam de zwangerschap zonder hulp niet aan kon. Hier moet ik niet teveel bij stilstaan, want ik kan het verleden niet veranderen. Wel wil ik met dit artikel andere vrouwen attent maken op deze medicatie. Helaas komen miskramen veel voor en wellicht kan deze medicatie net dat zetje nodig zijn dat je lichaam nodig heeft. Ik zou het in ieder geval bespreken met je gynaecoloog en hopelijk ga je er baat bij hebben. 

 

 

Commentaar schrijven

Commentaren: 3
  • #1

    Margo (donderdag, 23 november 2017 22:48)

    Zo goed dat je dit deelt het kan ook andere helpen bij hun kinderwens .
    Ik ben zo blij dat het jou heeft geholpen en dat je drie prachtige kinderen hebt gekregen. Want geen een moeder wil haar kind verdrietig ���

  • #2

    Mariana (dinsdag, 28 november 2017 01:14)

    Heel mooi verhaal! Fijn dat dit kan, bedankt voor het delen!

  • #3

    Marly (dinsdag, 28 november 2017 21:16)

    Dankje. Ik hoop dat ik er andere vrouwen mee kan helpen.