· 

Een terugblik op mijn zwangerschapsverlof!

Precies een jaar geleden was net mijn zwangerschapsverlof gestart van Evy. Zwangerschapsverlof is het moment om even tot rust te komen, niks te doen of je huis totaal te poetsen. 

Mijn verlof was net even anders. De eerste dag van mijn verlof is Jimmy aan zijn miniscus geopereerd. Dus daag rust en hallo ik moet alles blijven doen. Ik had nog een examen gepland staan en Jaimey zijn kamer moest nog klaar gemaakt worden, zodat we ook Evy haar kamer gereed konden maken. En de feestdagen zaten er nog tussen. Allemaal verplichte bezoekjes, geen Netflix dagjes, maar je volproppen met eten en extreem veel last hebben van maagzuur. 
Ik heb drie keer zwangerschapsverlof gehad. Drie keer totaal anders. Vandaag deel ik wat het verschil is
Lezen jullie weer mee ?

Ik weet nog heel goed dat ik zwangerschapsverlof had van Jaimey. Ik dacht echt wat ga ik in die weken doen? Ik ga me vervelen. Uiteindelijk was dat natuurlijk niet zo. De dagen waren heerlijk relaxed. Lekker uitslapen, ontbijtje maken en lekker in bed opeten met de televisie aan. Als ik eenmaal eens mijn bed uit kwam ging ik lekker met Indy lopen. Lekker lunchen met vriendinnen of bijna dagelijks een uitstapje naar de winkel. Of het nu de supermarkt of de Hema was. Ik vond het heerlijk om even naar buiten te gaan en even te winkelen om daarna weer lekker op de bank te duiken een dutje te doen, een serie te kijken of een boekje te lezen. Nesteldrang had ik absoluut niet. Die heb ik laten overnemen door mijn moeder en schoonmoeder, die alles hebben gepoetst. Het enige waar ik mij mee bezig hield was lekker relaxen, 20 keer per dag de babykamer in te lopen en te dagdromen over hoe het zou zijn als ik mama zou zijn. 

 

Toen Jaimey er eenmaal was, waren mijn dagen niet veel anders. Het enige verschil was dat er een baby in huis was en heel mijn leven daar aan aangepast was. Mijn dagen bestonden uit het voeden van Jaimey, het spelen met Jaimey en op de momenten dat hij even lag te slapen, lag ik lekker te relaxen. Niks moest, alles mag. Zo fijn gevoel. En heel eerlijk ik moest ook echt wel wennen aan het moederschap. Ondanks dat je weet dat je het goed doet, ben je ook onzeker over alles. Slaapt hij voldoende, slaapt hij niet teveel? Eet hij goed, eet hij niet teveel? Moet ik hem niet gewoon in zijn bedje leggen of kan hij gewoon lekker bij mij op mijn buik liggen en ga zo maar door. Het moederschap is iets geweldigs, maar kan ook overweldigend zijn. Als nieuwe moeder moet je nu eenmaal wennen aan een van de grootste veranderingen en verantwoordelijkheden uit het leven. En ondanks dat het geweldig is gaat het moederschap echt niet alleen maar over rozen. Daarom is het verlof het ideale moment aan alles te wennen, te herstellen en te genieten. Ik vond het dan ook vreselijk om weer te gaan werken, maar eenmaal weer aan het werk was het ook goed.

 

Bij mij zwangerschapsverlof van Remy keek ik ook echt uit naar mijn verlof. Ik keek uit naar niks doen, niks te moeten en vooral alles relaxed te doen. Maar ook wist ik dat het deze keer totaal anders zou zijn. Er liep namelijk al een dreumes rond en die dreumes wil gewoon aandacht, die wordt gewoon op tijd wakker om te eten en heeft energie voor 10! En zo eigenwijs dat ik ben vond ik het niet nodig om Jaimey naar de oma's te brengen. Want ik zat tot slot van rekening hele dagen thuis, dan ga je je kindje toch niet wegbrengen. Dat heb ik ook wel geweten hoor. Ik was moe, vermoeid en doodop. Maarja ik blijf eigenwijs. Ik genoot ook van de momenten samen met Jaimey. Ik ging er lekker met hem op uit. Maar vond het ook heerlijk om even samen op de bank een tekenfilm te kijken of als hij sliep zelf even te slapen. Gelukkig ontlaste Jimmy mij zo nu en dan ook en nam hij Jaimey even mee, zodat ik even een momentje voor mezelf had. Een week voor de bevalling heeft Jaimey zelfs buisjes gekregen. 

 

Toen Remy er eenmaal was, was het eigenlijk niet veel anders. Alleen dan dat ik voortaan de zorg had voor twee kindjes en dat Remy in het begin toch wel een beetje een zorgenkindje was. De eerste weken vond ik het wel moeilijk om mijn aandacht te verdelen tussen de jongens. Remy was zo klein en wilde hem dezelfde aandacht geven als die ik aan Jaimey had gegeven tijdens zijn geboorte, maar ik wilde ook Jaimey niet te kort doen. Dus op de momenten dat het lukte stortte ik mezelf volledig op Jaimey. En pas op de momenten dat beiden boys lekker lagen te slapen, nam ik zelf ook rust door even te slapen of even lekker een serie te kijken. Mijn tweede verlof bestond dus veel meer uit het zorgen voor mijn twee kindjes, dan zelf ook nog eens tot rust te komen. Maar ook dit was toch wel heel fijn. Het is zo'n rijkdom. En als ik eerlijk ben vond ik de overgang van 0 naar 1 veel groter dan van 1 naar 2. Waarschijnlijk omdat je al een soort ritme hebt met je andere kindje en je weet hoe het allemaal gaat. 

 

Voordat ik überhaupt met verlof ging bij Evy was ik al helemaal op. Ik was zo ontzettend moe. De zwangerschap kostte veel energie en dat in combinatie met het werken en nog twee peuters die door het huis rennen, geen ideale combinatie. Daarom had ik deze keer ook besloten om de boys 1 dag in de week naar oma te brengen en 1 dag in de week naar de opvang. Ik voelde me natuurlijk wel schuldig, maar een mama die totaal op is, is ook niks. Daar komt bij dat er eigenlijk nog best veel moest gebeuren. Bij de boys was ik voor mijn verlof al helemaal klaar.Bij Evy moest ik echt alles nog regelen. Ik moest de kleertjes nog wassen, ik moest Jaimey zijn kamer nog gereed maken zodat ik daarna Evy haar kamer gereed kon maken. Dus rust zat er eigenlijk nog niet in. Deze keer was echt alles op het laatste moment. En dat hoor je toch echt wel vaker bij een derde kindje. Hoe goed je het ook plant, op een of andere manier wordt alles uitgesteld tot het laatste moment. Ik mag mezelf gelukkig prijzen met twee jongens die nog een middagslaapje deden, dus die deed ik lekker mee. Al het shoppen deed ik lekker via internet en voor de rest deed ik het op het gemakje. 

 

Ook toen Evy er eenmaal was gingen de jongens nog twee dagen in de week weg. Ik heb hier bewust voor gekozen, omdat ik op die manier Evy ook de volledige aandacht kon geven en ik mezelf minder schuldig voelde op de dagen dat alledrie de kindjes thuis waren en ik mijn aandacht moest verdelen. Op de momenten dat Evy lekker lag te slapen kon ik heerlijk spelen met de jongens. Al was ik de eerste weken nog wel enigszins beperkt door de keizersnede. Dit vond ik echt wel heel vervelend, want het was gewoon even moeilijker om op de grond met de jongens te spelen. En ik was nog steeds heel moe. Daarom ging ik gewoon nog in de middag lekker met de kindjes mee naar bed en was alleen de avond om een beetje te relaxen.

 

Ondanks dat het eerste verlof misschien wel het meest relaxte verlof is, zou ik het niet anders willen zien. Elk verlof heeft iets speciaals. Je wacht op je kindje en of dat nu is door de hele dag niks te doen of door lekker te spelen met je andere kindjes. Het is genieten. Het is in mijn ogen een bijzondere tijd, die je nooit meer terug krijgt. Dus geniet van elk moment. 

 

Commentaar schrijven

Commentaren: 0