· 

Mijn NBFM Fitjourney deel 13!

Ik ben blij dat afgelopen week er weer op zit, want het was niet mijn beste week en dan zitten we gewoon pas in de derde week van het jaar. Gelukkig doe ik niet aan goede voornemens, anders had nu af gefaald. Gelukkig probeer ik het niet meer te zien als alles of niets en zoek ik naar de gulle middenweg en daar hoort acceptatie bij. Ik moet accepteren dat niet alles perfect kan gaan. Ook ik ben maar een mens en soms heb je gewoon een mindere week. Voorheen zou ik dit benaderen als falen en zou ik de teugels volledig loslaten. Hoe heb ik dat deze week aangepakt en heb ik toch nog resultaten behaald?

 

Lees snel verder en je komt er achter! 

Het was even geleden dat ik zo'n last heb gehad van mijn hormonen, maar afgelopen week was er eentje voor in de boeken. Ik was echt stront chagrijnig. Had nergens zin in, behalve in chocolade en was super gedemotiveerd. Ik had echt zoiets van ach dan eet ik even een stukje chocolade, wat maakt het uit. Oké dan sport ik een keer niet, wat geeft het. Terwijl ik normaal eigenlijk heel strikt ben met het sporten en mijn voeding, liet ik het afgelopen week allemaal een beetje los. Ik had er even geen zin in en ik had ook ontzettend last van mijn buik, dus een warm dekentje op de bank met een lekkere kop thee, een leuke serie op netflix en een stukje chocolade kunnen wonderen doen.

 

Wel baalde ik natuurlijk dat ik de bank koos in plaats van te gaan sporten, maar het ging gewoon even niet. Uiteindelijk heb ik afgelopen week toch nog vier keer weten te sporten. Oké het hardlopen was minder dan ik zou willen, maar het is niet anders. Ik denk ook dat het mede kwam omdat ik ook weer verbannen was tot de loopband in plaats van de buitenlucht. Vooral op de momenten dat het zonnetje lekker scheen verlangde ik echt om even naar buiten te gaan en mijn hoofd lekker leeg te maken, maar dat ging helaas niet. Het enige voordeel was dat ik eindelijk mijn Garmin Fenix 5S kon testen op de loopband en ik hier binnenkort een review over kan delen. 

 

Aankomende weken zijn voor mij op het werk sowieso een stuk drukker dan anders. Dat geeft helemaal niks, dat hoort erbij. Dit zal vermoedelijk alleen wel sneller resulteren in minder sporten, tenzij het mij lukt om mijn wekker elke keer om 6 uur te zetten. Het zetten van de wekker is wellicht het probleem niet eens. Alleen het uit bed komen vind ik de laatste weken ontzettend moeilijk. Ik sta veel liever op als de zon al schijnt en het niet zo koud is. De kou zorgt ervoor dat ik alleen maar verder onder mijn deken wil kruipen en het ontbreken van de zon geeft een gevoel van: het is nog geen tijd om op te staan en dan draai ik me toch liever nog een keert om. Zijn er nog meer mensen die hier last van hebben?

 

Ondanks de extra chocolade, het mindere sporten en de demotivatie is het mij op een of andere manier toch nog gelukt om 0.5 kilo te verliezen. Daar ben ik dan wel weer blij mee. Het is niet dat ik er wat van merk. Sowieso  ga je geen verschil merken als je een halve kilo verliest, maar door het eten van chocolade krijg ik altijd meteen een bollere buik en bollere wangen. Misschien zit dit wel tussen mijn oren, maar ik zie echt het verschil. 

 

Voor nu komt het moeilijke gedeelte. Accepteren dat afgelopen week wat minder is geweest, nu moet ik weer de draad oppakken en niet alsmaar dat stukje chocolade blijven pakken. Dat wordt weer even doorbijten, maar alles voor het goede doel! Het kwijtraken van de laatste kilo's. IK KAN HET!

Reactie schrijven

Commentaren: 0