· 

Remy 3 jaar!

Vandaag is het gewoon alweer 3 jaar geleden dat Remy ons gezin verrijkte. Hiep hiep hoera grote kleine vriend! 

Wat is het afgelopen jaar weer voorbij gevlogen! Het was ook wel een bewogen jaar voor mijn kleine vriendje. Ik heb mijn vriendje zien groeien, hij is vooruit gegaan in alle opzichten! Je kan echt merken dat hij een steeds grotere jongen wordt! Mijn kleine mannetje wordt groot! 
Rémy is mijn kleine vriendje. En ik zeg bewust klein, want meneer wil absoluut geen grote vriend genoemd worden. Dat is namelijk zijn grote broer en hij is het kleine vriendje. Stiekem vind ik dat ook niet erg. Blijf nog maar even klein lieve schat! 

Vandaag geef ik jullie een kijkje in het leven van Rémy.

Lezen jullie weer mee?

Brokkenpiloot 

Remy is echt een brokkenpiloot. Ik kan me niet herinneren dat er geen blauwe plek op zijn voorhoofd zit. Remy wil van alles, maar wil vaak meer dan dat kan hij. Daar komt bij dat hij ook echt wel een kluns is en een grote pechvogel. Remy is dan ook altijd het kindje wat op een verjaardag valt. Standaard. 
In zijn korte leventje heeft hij al een aantal vervelende smakken gemaakt. Meneer moet het doen zonder zijn voortanden ivm een wortelbreuk door een akelige val. Hebben we al een keer een nacht weladvies gekregen, omdat hij van de tafel was gevallen op zijn hoofd. En heeft hij zijn arm gebroken. Ik hoop toch dat het de komende jaren minder wordt, maar ik vermoed het tegenovergestelde. 
NU
Remy hanteert zelf de regel dat als iets moet dan moet het NU. Het kan nooit even een minuutje wachten, maar het moet NU. En dat werkelijk bij alles. Als het niet Nu is dan wordt meneer boos en niet zo'n beetje ook. Toch moet hij leren dat niet altijd alles meteen kan en dan heeft hij maar een keer een extra driftbui. Ook daar raken we aan gewend ;-)
Grote broer
Sinds enkele maanden noemt Remy Jaimey grote broer in plaats van Jaimey. Hoe vaak we het ook zeggen dat hij Jaimey heet, hij blijft nu stug volhouden dat het grote broer is. Op zich heeft het ook wel iets schattigs. Ik vermoed dat hij dit over 10 jaar toch niet meer doet ;-)
Team Always Hungry
Vandaag de dag dat Remy is geboren behoort hij tot #teamalwayshungry. In tegenstelling tot zijn broer en zus bleef hij na de geboorte huilen totdat hij eindelijk werd aangelegd. Ook de tijden daarna en nu nog steeds zegt Remy altijd wel dat hij honger heeft. Het is niet dat hij grote hoeveelheden eet, maar meneer lijkt wel altijd honger te hebben. 
Moppersmurf
Onder een appelboom liggen geen peren en Remy heeft deze eigenschap dan ook niet van een vreemde. Ik noem Jimmy al jaren moppersmurf en nu hebben we er ook nog een mini versie van. Remy kan als de beste mopperen en chagrijnen en het kost hem altijd even om te ontdooien. Als het meneer niet zint dan zet hij zijn gezicht op onweer en dan mag je wel al je trucjes uit de kast halen om hem weer te laten lachen. 
Is geen moment stil
Remy lult echt letterlijk de oren van je kop. Vooral als je alleen met hem bent houdt hij niet op met praten. Hij blijft aan een stuk praten over van alles en nog wat. 9 van de 10 keer versta ik misschien wel niet wat hij zegt, maar het heeft wel wat. Al moet ik toegeven dat na de 50ste keer mama in nog geen 10 minuten dat ik het soms ook wel een beetje beu begin te raken. 
Kleine vriend
Remy is mijn kleine vriend en Jaimey mijn grote. En dat neemt Remy ook hele letterlijk. Hij tolereert het ook echt niet dat ik hem grote vriend noemt en verbeterd me dan meteen: Nee mama ikke kleine vriend. Als we dan ook vragen of Remy een grote jongen is en hij straks naar de basisschool gaat zegt hij nee ikke kleine jongen. Ik vermoed dat hij dit vooral zegt omdat hij de basisschool associeert met het afstaan van zijn tutje en dat is een no go. 
Tutti & Aapie
Als je Remy ziet dan is de kans groot dat je hem ziet met zijn tutti en aapje. En niet zomaar een tutje en knuffel. Nee goede aapje en goede tutje. De goede tut is zijn Woezel en Pip tut, die niet meer verkrijgbaar is in de winkel. Zijn goede aapie is een knuffel van Difrax met een klein productiefoutje erin. We hebben 5 dezelfde aapjes, maar meneer wil alleen de goede aapie. Hij is hier helemaal aan verknocht.  Ook al hebben we meerdere keren geprobeerd te minderen of helemaal af te leren, gebeurt er elke keer wel iets waardoor het gebruik weer toeneemt, zoals bijvoorbeeld de breuk van zijn arm. 
Beetje neurotisch

 Remy heeft er een handje van dat alle precies op dezelfde plek moet staan als waar het stond. Is dat die het geval dan wordt meneer boos en niet zo'n beetje ook. Ik noem hem dan vaak ook mijn kleine neurootje. Natuurlijk heb ik uit voorzorg wel eens nagevraagd of dit dwangmatige gedrag wel in orde is en of hij niet straks last heeft van een of andere dwangneurose, maar het kon nu nog geen kwaad. Gelukkig maar. Het is gewoon heel typerend voor wie Remy is. 

Het jaar is in ieder geval weer voorbij gevlogen en we hopen dat we nog vele jaren van dit lieve vriendje mogen genieten en dat hij mag uitgroeien tot een lieve, zorgzame en zelfstandige man. Love you to the moon and back! 

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Margo (maandag, 12 maart 2018 21:47)

    Weer prachtig verwoord hoe onze kleine grote vriend . Mijn kleine bollie ���❤️