· 

Hardlopen voor het goede doel!

Hoe bijzonder is het als je hetgeen wat je het liefst doet kan combineren met het steunen van het goede doel! 

 

In oktober ga ik de halve marathon van Eindhoven lopen voor team KWF en hiervoor heb ik sponsors nodig. Helpen jullie mij dit goede doel te steunen?

 

In deze blog deel ik met jullie waarom ik met Team KWF mee loop. Lezen jullie weer mee?

Kanker is een ziekte die iedereen kan overkomen, maar dan ook echt iedereen. Of je nu heel jong bent of al heel oud, of je super gezond leeft of juist het tegenovergestelde, deze ziekte overkomt je. Helaas kan je niet in een kristallen bol kijken of je ooit geraakt zal worden deze ziekte, zodat je misschien tijdig actie kan ondernemen, maar sommige dingen moet je misschien ook wel niet weten. Want kun je dan nog leven zoals je anders zou doen? Ik vind kanker een van de meest angstwekkende ziektes die er is. Het is een ziekte met een onzeker einde, waarbij je een strijd tegen de ziekte moet voeren en als je die al mag overwinnen, dan moet je heel hard hopen dat deze nooit meer terugkomt. 

 

Als ik heel eerlijk ben krijg ik rillingen als ik aan deze ziekte denk en ben ik er heel eerlijk gezegd misschien ook wel bang voor. Bang dat een van mijn dierbaren, zoals mijn kindjes, familie, vrienden de ziekte krijgt en deze niet kan overwinnen, maar ook bang dat je zelf ooit met deze ziekte te maken krijgt. Ga je het overleven? Hoe zit je er leven uit? Hoe sta je nog in het leven? Daarom vind ik het zo ontzettend belangrijk dat er middelen zijn om wetenschappelijk onderzoek te doen. Een onderzoek wat hopelijk ooit leidt tot de genezing van deze ziekte. Eindelijk een einde aan een oneerlijke strijd. Eindelijk een einde aan de strijd moeten opgeven, maar alleen maar de strijd aangaan.

 

Maar waarom raakt het mij nu zo? Is het de angst? Of speelt er meer? Ik denk dat het een combinatie is van beiden. De ziekte komt steeds dichterbij. Je hoort steeds vaker dat mensen uit je omgeving de strijd moeten aangaan of de strijd hebben moeten opgeven. Zelf heb ik al een aantal naaste familieleden moeten verliezen aan deze vreselijke ziekte, zoals mijn opa en oma. Gelukkig had voornamelijk mijn oma een mooie leeftijd bereikt, maar dat maakt het niet minder moeilijk. Maar naast de mensen die de strijd hebben moeten opgeven ken ik helaas ook mensen die de strijd zijn aangegaan en gelukkig er nog zijn. Bijvoorbeeld mijn vader en zijn broer die gelukkig in een vroeg stadium ontdekten dat ze beiden prostaatkanker hadden, mijn lieve ex-collega die ons twee jaar geleden liet schrikken met het bericht dat ze borstkanker had, de vader van mijn van een mijn beste vriendinnen die een hele zware strijd heeft moeten voeren ,maar gelukkig nog steeds kan genieten van zijn familie. De juffrouw van de opvang van mijn kindjes, zelf ook moeder van een kindje van 1 jaar. En dit is helaas nog maar een kleine greep uit de mensen uit mijn omgeving die de strijd al zijn aangegaan en gelukkig de strijd hebben gewonnen. Maar wat als het terugkomt? Blijven ze schoon? Allemaal onzekerheid. Allemaal nog zo jong. Te jong om het leven achter hun te laten. Het is daarom zo essentieel dat er een medicijn komt tegen deze ziekte. 

 

Daarom zou ik jullie willen vragen mijn halve marathon van  Eindhoven te sponsoren. Je kan een donatie uitbrengen via deze website. Ik zou het heel erg waarderen als jullie mij helpen mijn doel te behalen en dat we zo een stapje dichterbij een kankervrije toekomst komen. 


Tevens wil ik alle mensen bedanken die tot nu toe al een donatie hebben gedaan. Jullie zijn toppers!

Reactie schrijven

Commentaren: 0