· 

My fitjourney

Afgelopen week stond bij mij in het teken van gezonde voeding, het bijhouden van calorieën en hopelijk een stapje dichter bij mijn doelen te komen. 

Het was echt niet makkelijk en het voelde weer als een ware strijd. Maar dat hoort er bij. 

Ben benieuwd hoe het afgelopen week is gegaan?
Lees dan snel verder!
Hoe meer ik bezig ben met hetverliezen van gewicht en het bijhouden van mijn calorieën, des te zwaarder de mentale strijd wordt. Het feit dat je jezelf eigenlijk de ongezonde voeding als het ware ontzegd des te meer je zin hebt in alles wat je niet mag hebben. En het is niet zo zeer dat ik het niet mag hebben. Alleen ik weet gewoon dat ik beter ga als ik mezelf die dingen dus juist wel ontzeg. Op de momenten dat ik er als het ware wel toegang toe heb dan hoef je niet perse te eten, maar het is geen verboden vrucht. En dat was het afgelopen week wel. En op zulke momenten heb ik alleen maar meer zin in de verboden vruchten. Juist door deze mentale strijd aan te gaan, word je sterker. 
Op de dagen dat ik op mijn werk zat was het dan ook goed te doen. Je kan alleen eten wat je mee hebt. Er zijn geen verleidingen en je bent druk, dus afgeleid. Het zijn de momenten dat ik thuis ben dat ik het zwaar krijg. Vooral de avonden. Want afgelopen week had ik mijn trainen zo gepland dat ik niet in de avonden hoefde te sporten. Dat betekende dat ik eindelijk eens wat eerder op de bank kon ploffen met een goede serie. Maar meer tijd op de bank betekent in mijn geval ook meer de strijd aan gaan tegen de cravings. Hier komt het aan op wilskracht. Gelukkig beschik ik over een goede dosis wilskracht. Maar soms is het duiveltje op mijn schouder ook sterker. 

Wat voor mij heel motiverend kan werken is kleding passen. Ik had heel veel shirts besteld, omdat ik niet veel leuke maar simpele shirts in mijn kast had hangen. En van passen word ik niet altijd even vrolijk. Deze keer ook niet. Het was niet zozeer dat ik de shirts niet paste. Maar als ik in de spiegel keek voelde ik mezelf gewoon niet op mijn gemak. Ik realiseerde dat het duidelijk weer te zien was dat ik de afgelopen weken wat ongezonder eten op had. Misschien ziet een ander het niet, maar zelf zie ik het meteen aan mijn gezicht en buik. Ik heb vollere wangen en ik krijg meer curves in plaats van meer definitie op mijn buik. En daar irriteer ik mij dan ontzettend aan. Terwijl ik het mezelf heb aangedaan. Alleen op het moment dat ik ongezond eet sta ik nooit zo stil bij de consequenties. Want een keer ongezond eten gaat het verschil niet maken. Alleen het blijft vaak niet bij een keertje en dan maakt het dus wel verschil. Ik heb dan ook het merendeel van de kleren weer retour gedaan. Want als ik mezelf niet prettig voel dan ga ik het toch niet aan doen. Wel heb ik een jurkje gehouden, waarvan ik nu weet hij staat niet zo mooi, maar als ik weer eenmaal goed op weg ben dan wel. Een jurk om naar toe te werken. 

Mijn voeding ging eigenlijk super goed tot donderdagavond. Ik had afgelopen week extra gewerkt, ik was moe en opeens was mijn wilskracht ver te zoeken. En toen ging het mis. En ook heel erg mis. Ik kon mezelf niet inhouden en heb als het ware alles op wat los en vast zat. Ofwel gewoon alle restjes van ongezonde voeding tot mij genomen. Het ging van chips naar chocolade naar nog iets meer chocolade. Ik had meteen spijt. En eigenlijk had ik gewoon meteen moeten stoppen, maar dat deed ik dus niet. Maar ook zulke momenten horen erbij. En ook deze momenten deel ik graag met jullie. Oké wel met een beetje het schaamrood op mijn kaken, maar dit is ook wie ik ben. Ik kan super gezond leven, maar ik kan ook opeens breken en dan kan ik echt los gaan. Dan gaat het niet een klein beetje mis, maar dan gaat het volledig mis. Ik vermoed dat ik niet de enige ben die hier last van heeft, al voelt dat soms wel zo. Maar dit zijn goede lessen voor mij. En wat het belangrijkste is is dat ik de vrijdag gewoon weer netjes ben gaan eten. Terwijl ik in het verleden het dan stak op deze week is al verpest. Zeg ik nu: gisteren praten we niet meer over, vandaag is het een nieuwe dag. Dus een nieuwe ronde en nieuwe kansen. 

Qua sporten was het beetje een vreemde week. Dinsdag ben ik iets eerder gestopt om even een rondje van 10 kilometer te lopen. De kindjes zaten per slot van rekening toch op de opvang. Dus daar heb ik alles loedermoeder even gebruik van gemaakt. Daarna heb ik nog mijn oefeningen gedaan uit de nbfmapp. Om vervolgens mijn kindjes op te halen. Mijn eerste volgende training stond toen pas weer de vrijdag gepland. Ik had namelijk vrij en zou met de twee kleinsten een stukje gaan hardlopen met de jogger. Alleen dit was zwaar. Heel zwaar. De jogger stond verkeerd afgesteld en ik was alleen maar bezig met het corrigeren van de jogger en dit deed ontzettend zeer aan mijn schouder. Ik heb dan ook niet verder dan 4.5 kilometer gelopen, omdat ik het gewoonweg beu was. Tijd voor oefeningen had ik niet, want ik wilde gauw nog wat boodschappen halen voordat we jaimey van school moesten halen. Zaterdagavond heb ik de Ten Miles in Veldhoven gelopen en zondagochtend heb ik een herstelloopje gedaan. De oefeningen zijn er bij ingeschoten en die zal ik aankomende week dus moeten oppakken. 

Wat wel confronterend was waren de foto’s van de Ten Miles die mijn moeder had gemaakt. Er is duidelijk werk aan de winkel. Dus let’s do this!

Reactie schrijven

Commentaren: 0