· 

Lopen met een blessure?

Afgelopen maanden ging het hardlopen lekker en ging ik steeds vaker en steeds verder een rondje hardlopen. In plaats van 4 keer in de week ging ik 5 keer in de week hardlopen. In plaats van rondjes van 5 kilometer werden rondjes van 10+ kilometer de gewoonte. Totdat ik last begon te krijgen van mijn knie. Overbelasting, blessure, toe aan nieuwe schoenen?

 

Na veel wikken en wegen heb ik uiteindelijk een bezoekje gebracht aan de fysio en weet ik waar ik voorlopig aan toe ben.

Doordat ik de afgelopen weken zo ontzettend lekker liep leek het mij geen probleem om wat vaker en wat verder te gaan lopen. Het voelde goed. En zo lang het goed voelt kan het wat mij betreft geen kwaad. Totdat mijn knie een beetje begon te zeuren. In eerste instantie dacht ik nog wat ik teveel had gelopen. Ik had in de afgelopen twee weken ruim 100 kilometer hard gelopen. Dit is voor mij doen toch best veel, aangezien ik gemiddeld rond de 150 kilometer per maand loop. Ik heb vanaf dat moment besloten om het hardlopen iets te minderen. Dus vanaf dat moment iets minder vaak en iets minder ver. Wel had ik nog een paar wedstrijden op de planning staan. En eigenwijs dat ik ben wilde ik deze wedstrijden ook gewoon lopen. Dus wat heb ik gedaan? Ja een paracetamol voor de wedstrijd ingenomen. Zodat ik zeker wist dat ik in ieder geval de wedstrijd pijnvrij kon lopen. En dat heb ik dus ook gedaan. Ik had nergens last van. Alleen na de wedstrijd voelde mijn knie ontzettend zwaar. Het voelde alsof mijn knie was opgezwollen, alleen dat was hij niet. En nadien hield ik ook een paar dagen een zeurende pijn. Ik had vooral pijn op het moment dat ik rust had.

Omdat ik ontzettend geniet van het hardlopen en dit niet wil opgeven voor een blessure had ik besloten om het wat rustiger aan te doen. Even geen langere lopen meer en zo nu en dan mijn knie wat ijzen in de hoop dat dat zou helpen. Maar heel eerlijk bleef ik pijn houden en werd ik hier niet vrolijk van. Natuurlijk heb ik mijn beste vriend google geraadpleegd, alleen op basis daarvan zou ik vermoedelijk nooit meer kunnen hardlopen, dus dat heb ik maar gauw naast me neer gelegd. Om verdere schade te voorkomen leek het mij toch maar verstandig om een deskundige te raadplegen. Ik moest weten wat er aan de hand was en vooral wat ik nu wel of niet mocht doen.

Man wat vond ik het “eng” om naar de fysio te gaan. Het is niet zozeer dat ik bang ben voor de fysio, maar wel bang voor wat hij zou gaan zeggen. Hardlopen is echt mijn lust en leven. Het is mijn uitlaatklep en ik vind het heerlijk om even een rondje te doen om zo mijn hoofd leeg te maken na een drukke dag. Ik was bang dat ik een hardloopverbod opgelegd zou krijgen en wat zou ik dan moeten doen? Hoe zou ik dan fit blijven? Hoe zou ik dan mijn hoofd lekker kunnen leegmaken. Ik zal natuurlijk allerlei doemscenario’s en ik werd hier niet vrolijk van. Want hardlopen kan ik in ieder geval nog thuis doen, maar vele andere sporten niet. Dus wat dan.

Eenmaal bij de fysio dacht hij meteen aan overbelasting, maar hij moest dit natuurlijk nog wel uitsluiten. Dus hij is mijn knie in allerlei bochten gaan duwen, maar geen greintje pijn natuurlijk.  Hier was ik enigszins ook wel blij mee, want hierdoor werden een aantal serieuze blessures uitgesloten. Wat de fysio wel op viel was dat de spieren rond mijn knieschijf heel erg soepel waren en dat hij zo mijn knieschijf eruit kon duwen. Dit zou in combinatie met de toename in het hardlopen vermoedelijk de oorzaak zijn van mijn pijn. Mijn knieschijf zou namelijk niet de juiste route volgen doordat deze teveel speelruimte heeft en dit zou voor irritaties zorgen. 

De conclusie was dat ik met intensieve fysio en oefeningen vermoedelijk van mijn probleem af zou komen. Zouden de fysio en de oefeningen niet helpen, dan zouden mijn spieren operatief ingekort moeten worden. Daar wil ik voorlopig maar nog niet aan denken en ik ga er vanuit dat de fysio en de oefeningen mij gaan helpen bij mijn herstel. Over een weekje moet ik weer terug, maar dan bij een andere fysiotherapeut. Eentje die echt gespecialiseerd is in hardlopers en dan kan het ook zomaar zijn dat het oordeel opeens ander wordt, maar dat moeten we nog afwachten. 

 

Voor nu mag ik in ieder geval nog hardlopen, alleen moet ik mezelf beperken tot maximaal 10 kilometer. Mag ik niet te snel lopen en mag ik ook geen wedstrijden lopen. Ook moet ik tijdig rust pakken en dagelijks mijn knie ijzen. Indien gewenst kan ik een ontstekingsremmer slikken om de ontsteking in mijn knie wat te bestrijden. Ik ben super blij dat ik dus nog wel mag lopen. Wel moet ik heel erg wennen aan het tempo slak, alleen met de warmte van de afgelopen weken is dit ook niet heel erg. Het enige waar ik bang voor ben is dat dit wel effect gaat hebben op mijn prestaties in de toekomst. In oktober ga ik natuurlijk de halve marathon in Eindhoven lopen en daarvoor moet ik wel trainen. Naast dat ik mijn kilometers moet onderhouden wilde ik ook mijn snelheid op peil houden, zodat ik toch enigszins een mooie tijd neer kan zetten of dit er nog in gaat zitten weet ik niet. Maar dat is minder erg dan helemaal niet hardlopen, dat zou echt een straf zijn voor mij. Dus voor nu hobbel ik gewoon op mijn slakkentempo verder en dan zien we het wel weer!

Reactie schrijven

Commentaren: 0