· 

Raceverslag Tilburg Ten Miles

Gisteren heb ik samen met Jimmy de Tilburg Ten Miles gelopen. Het was een warme editie, met een leuke nieuwe route. Over het algemeen heb ik lekker gelopen, maar ik heb het ook momenten zwaar gehad. Vandaag deel ik deze met jullie.

Zaterdag hadden we last minute besloten om nog een hotel te boeken in Tilburg, zodat we lekker dichtbij zouden zijn en op de fiets naar de wedstrijd zouden kunnen. Jimmy zou eerst nog 90 kilometer gaan fietsen en ik zou de ochtend lekker relaxed kunnen beginnen. Eerst hebben we samen ontbeten en toen Jimmy is gaan fietsen ben ik eerst alles gaan klaar leggen, zodat ik daarna lekker in bed kon ploffen met een leuke serie op Netflix. Ik dacht nu neem ik het er even van. Lekker relaxed doen, straks moet ik mij al meer dan genoeg inspannen.

Doordat ik best flink had ontbeten voor mijn doen heb ik de hele ochtend geen honger gehad. Wel heb ik mezelf er toe verplicht om nog twee witte broodjes met hagelslag te eten, want ik wilde wel over voldoende energie beschikken tijdens het lopen. Toen Jimmy rond 12.30 terug kwam bij het Hotel, hebben we fiets gepakt en zijn we richting het centrum van Tilburg gereden. Daar was de 10 kilometer bezig en het was al lekker druk en gezellig. We hebben ons tussen de mensen heen gewerkt en zijn richting het startvak gelopen. Daar moest ik nog mijn oordoppen koppelen met mijn telefoon, zodat ik wel kon beschikken over een lekker muziekje tijdens het lopen. Alleen toen ik mijn bluetooth aanzette kreeg ik wel 15 oordoppen te zien. Welke waren nu van mij. Ik werd hier meteen gestrest van, want ik wilde eigenlijk niet zonder muziek lopen. We zijn even een stukje verder gelopen, maar toen konden we geen oordoppen vinden. Ik baalde zo ontzettend. Maar kon er niks aan veranderen. Ik was er wel meteen chagrijnig van. Gelukkig is het Jimmy uiteindelijk nog gelukt, dus ik had toch nog muziek. 

Ik wilde nog even een startvak selfie maken, maar er zat een wesp te vervelen en ik ben als de dood voor die beesten. Dus dat kun je ook wel zien op de foto. Daarna was het wachten tot de start. Jimmy wilde in B straten ik in C. ik stond bij de pacers van 1:20, maar ik wist niet of het verstandig zou zijn om bij hen aan te sluiten. Uiteindelijk kwam Jimmy ook nog naar C en zijn we toch samen gestart. Ik had mezelf voorgenomen niet te snel te starten en mijn eigen tempo te pakken. Ik voelde wel meteen mijn knie en hier baalde ik ontzettend van. Ik dacht dit ga je niet menen. Het was alleen niet de pijn van de afgelopen maanden. Persoonlijk den ik dat de pijn kwam van mijn schoenen. Twee weken geleden heb ik nieuwe schoenen gekregen, omdat mijn zool los liet en deze heb ik niet voldoende kunnen inlopen en dan krijg ik vaak last van mijn knie. Ook moest ik echt even wennen aan de warmte. Want het was echt warm. Daarom ben ik niet meer bij de pacers gebleven, maar echt mijn eigen tempo opgezocht. Vanaf kilometer 4 moest ik plassen. Ik heb echt even mijn gedachten moeten verzetten, want ik wilde niet achter een boom gaan zitten. De eerste 7 kilometer was ik voornamelijk bezig met het wennen aan de warmte en hierdoor niet teveel gas te geven. Bij de water en spons posten heb ik dan ook al het water over mijn hoofd gegooid om goed te koelen. 

Vanaf kilometer 8 begon ik last te krijgen van mijn schoenen. Ik voelde dat ik een blaar kreeg en dat ik duidelijk te weinig had gelopen op mijn schoenen. Fijn was anders, maar dat was even door de zure appel bijten. Rond kilometer 9 vond ik het wel tijd voor wat energie. Ik had voor het eerst gel snoepjes mee. Ik had ze alleen nog nooit op tijdens het lopen en dit bleek ook een hele uitdaging. Ik was duidelijk niet gewend om te kauwen tijdens het lopen en heb mij verschillende keren verslikt. Vervolgens plakte ook heel mijn mond, dus ik was blij dat er een kilometer later een waterpost stond, zodra ik dit even kon schoonmaken. 

En vanaf dat moment ben ik echt gaan aftellen. Op zich liep ik lekker, buiten de ongemakken van mijn schoenen na. Ik merkte dat ik deze keer voldoende energie had, wat er fijn was. Dus in plaats van overleven heb ik echt genoten van alles om mij heen. Het was echt weer een feestje met al het publiek. Wel merkte ik dat ik af en toen kippenvel begon te krijgen en dit is vaak geen goed teken. Ik heb bewust  een stapje terug genomen, meer schaduw opgezocht (al was die er niet heel veel) en natuurlijk porberen te koelen daar waar het kon. Gelukkig hadden er ook toeschouwers sproeiers buiten staan en dit was echt heerlijk. Ook was ik blij dat we op een gegeven moment een beetje wind tegen kregen. Normaal gesproken hou ik niet van wind tegen, maar nu was het een hele verademing. 

Vanaf kilometer 12 begon ik het zwaarder te krijgen. Het einde was in zicht en ik wist dat ik in het slechtste geval nog 25 minuten zou moeten lopen. Maar het was wel even afzien. Ik kreeg steeds meer last van mijn voeten en ik kon aan mijn benen merken dat ik niet meer gewend was om een langere afstand te lopen. Het was duidelijk dat ik de afgelopen maanden veel minder had getraind en dat uitte zich nu in vermoeide benen. Vanaf kilometer 14 heb ik mijn verstand op 0 gazet en ben ik echt gaan aftellen. Gelukkig hielp de hoeveelheid publiek hier goed bij, want stoppen zou ik al falen zien, dus gaan met die banaan. Maar man wat was ik blij toen ik de finish zag en daar stond Jimmy op mij te wachten. Hij was een paar minuten eerder gefinisht. 

We hebben het toch mooi wel weer geflikt. Het lopen was echt een feestje, alleen het was wel een goede les voor de volgende keer. Loop gene wedstrijd met schoenen die je nog niet goed hebt ingelopen. En met een betere voorbereiding had ik waarschijnlijk lekkerder gelopen. Helaas geen PR, maar dat wist ik van tevoren eigenlijk wel. Het doel was voor deze keer uitlopen en niet een PR lopen en uiteindelijk heb ik niet heel slecht gelopen met een tijd van 1:22:54. Ik ben geëindigd 1388 van de 4676 en 122ste vrouw van de 1295. Dus ik ben best wel een beetje trots!

Reactie schrijven

Commentaren: 3
  • #1

    Margo (maandag, 03 september 2018 21:35)

    Knap hoor wel wat obstakels � maar gelukkig toch goed gelopen Trots op je ( jullie )

  • #2

    Linda (woensdag, 05 september 2018 13:44)

    Super prestatie! 10 mijl is niet niks!

  • #3

    Marly (donderdag, 06 september 2018 21:12)

    Thanks Linda!