· 

Even een update!


Afgelopen week was geen week voor in de boeken. Het was ronduit een baggere week en dat heeft zo zijn redenen. Het heeft even geduurd voordat ik dit zelf door had, maar soms je even hard op jebekgaan voordat je beseft waarom het nu zo slecht gaat. Aangezien zulke weken er ook bij horen, deel ik vandaag met jullie wat er nu juist zo fout is gegaan en hoe dit komt. 

Lezen jullie weer mee?
Een week heeft 7 dagen en van deze 7 dagen heb ik welgeteld 2 dagen goed doorgebracht de rest was ronduit bagger. De wil was er wel, maar blijkbaar ook weer niet en het lukte mij niet om door tepakken.  Best frustrerend. Vooral aangezien het de afgelopen weken eigenlijk best wel erg goed ging. Zelfs op vakantie deed ik het beter dan afgelopen week. En ondanks dat ik heel graag nog eenpaar extra kilo kwijt wil voor de halve marathon van Eindhoven. Aangezien ik weet dat als ik minder balast heb, het lopen waarschijnlijk ook beter gaat. Lukte het mij niet om toch door te pakken. Devoornemens waren goed. De uitvoering was dus bagger. Maar dit heeft een reden. Althans meer dan een reden. Het heeft wel even geduurd voordat ik mij dit realiseerde, maar uiteindelijk viel hetkwartje. 

Het begon eigenlijk met de foto’s van de Tilburg Ten Miles. De afgelopen weken heb ik echt mijn best gedaan. Ik had goed op mijn voeding gelet en ik had het idee dat dit ook weer zichtbaar begon te worden. Totdat ik de foto’s van de ten Miles terug zag. Laten we het erop houden dat ik er alles behalve vrolijk van werd. Eigenlijk werd ik er zelfs een beetje verdrietig van. Het voelde voor mij echt alsof al het harde werken van de afgelopen weken voor niks waren geweest. Waarom had ik zo ontzettend op mijn voeding gelet, zonder blijkbaar enig zichtbaar effect. Ik kon wel janken. Ik was teleurgesteld en blijkbaar hecht ik nog steeds heel veel waarde aan kijk voorkomen. Iets wat ik het liefst los zou willen laten, maar wat mij op een of niet lukt. Juist door het zien van de foto’s raakte ik zo ontzettend gedemotiveerd. Waarom zou ik zo hard mijn best doen, zoveel laten staan, als het blijkbaar toch geen effect heeft. En dit is wel typisch iets voor mij. Dan gooi ik dus even de handdoek in de ring. Zoek ik troost in mijn eten. Want ik ben een echte emotie-eter en doordat ik zo ontzettende baalde van mijn voorkomen, zette ik het op het eten. Terwijl je dan eigenlijk juist het tegen overgestemde zou moeten doen, ging ik volledig de mist in. 

Verder was ik afgelopen week moe, moe en nog eens moe. Ik heb zelfs een paar keer een middagdutje gedaan. En als ik moe ben dan kies ik voor het gemak. Want elke voorbereiding kost energie en daar heb ik geen energie voor. Dus daar pas ik voor. 

Bij elk bezoek aan de supermarkt of Kruidvat of wat voor een winkel dan ook, sloeg ik alle aanbiedingen qua chocolade en chips in (natuurlijk niet alle, maar overdrijven is ook een vak). En at ik alles doelloos op. In plaats van te genieten van het eten, stook ik het zonder nadenken in mijn mond en bleef ik eten terwijl ik er niet eens van genoot. En ik heb juist de afspraak met mezelf dat als ik de mist in ga er dan van moet genieten, anders je het zonde. 

Een andere reden dat tot dit gedrag heeft geleid is het feit dat ik er sinds lange tijd weer voor een langere periode alleen voor staat. Hier moet ik altijd even aan wennen. Wennen aan het feit dat ik alles alleen moet doen. Dat alle gebroken nachten, alle driftbuien, ruzies etc voor mij zijn. Wennen aan het feit dat ik er alleen voor sta in het huishouden. Dat ik ervoor moet zorgen dat de kindjes elke dag een gezonde maaltijd krijgen, schone kleren hebben en dat alles klaarstaat voor school en de opvang. Wennen aan het feit dat ik niet even lekker een rondje kan gaan hardlopen als ik wil, maar weer op de loopband moet gaan lopen. Iets wat ik in maanden niet heb gedaan en waar ik als een berg tegen op zie. Terwijl ik weet dat ik juist ook heel veel uit die trainingen kan halen. Juist omdat ik er geen zin in heb. En wennen aan feit dat een momentje voor mezelf toch echt even een fabeltje gaat zijn. Nu wil ik niet zeggen dat ik niet zonder een momentje voor mezelf kan. Mijn kinderen zijn alles voor mij. Maar juist door de momentjes voor mezelf laad ik op en ben ik uiteindelijk een leukere mama. En juist in de periode dat ik alles in mijn eentje moet doen, verlang ik juist net een beetje meer naar even niks. Ik weet dat er mensen zijn die vinden dat dit onzin is. Want je hebt per slot van rekening zelf gekozen voor kinderen en dan weet je dat tijd voor jezelf gewoon over 20 jaar komt. Maar daar ben ik het absoluut niet mee eens. Want je mag dan mama zijn, je bent ook nog vrouw en jezelf. Ook daar moet je aan werken. Als je maar aan een deel van jezelf werkt dan verwaarloos je de andere delen van jezelf en dat komt je uiteindelijke ik niet ten goede. 

Tot slot heb ik ook gemerkt dat een opgeruimd huis bij draagt aan rust in je hoofd. Dit is iets wat ik al langer weet, maat door gebrek aan tijd en ook zin, liet ik mijn huishouden een beetje verslonzen. Nu hebben we gelukkig vanaf deze week wel weer hulp in de huishouding en dat zal een hoop schelen. Toch heb ik afgelopen weekend een inhaalslag gemaakt. In plaats van (zoals ik had gepland) vrijdagochtend een momentje voor mezelf te nemen ben ik gaan opruimen. Dit ben ik heel het weekend blijven doen en dat gaf mij uiteindelijk weer rust. Ik hoop dat het besef en al het andere weer kunnen bijdragen aan een goede motivatie en hopelijk ook nog wat resultaten in de komende weken. In ieder geval geen gelijksoortige week meer als deze.  

Reactie schrijven

Commentaren: 6
  • #1

    Margo (maandag, 10 september 2018 20:50)

    Komt goed lieverd kom je een week steunen �

  • #2

    Sonja (maandag, 10 september 2018 21:36)

    Iedereen heeft wel eens zulke momentjes helaas....2 stappen vooruit, 1 achteruit....kop op!

  • #3

    Carina Slingerland (dinsdag, 11 september 2018 08:57)

    Leuke blog om te lezen. Ik lees graag de ervaringen van andere hardlopers. Je bent goed bezig hoor! En wat een snelle tijden loop jij! Zeker omdat je zo met je gewicht aan het worstellen bent. Je hebt toch aanleg voor het hardlopen! Succes met de voorbereiding van je halve marathon. Dat gaat helemaal goed komen denk ik! Groetjes van Runningsling , Carina

  • #4

    Marly (dinsdag, 11 september 2018 21:46)

    Bedankt allemaal�

  • #5

    Frédérique (dinsdag, 11 september 2018 21:51)

    Ten eerste heb ik je gemist vanavond maar want je was er begrijpelijk niet. Maar wat ben je streng voor jezelf, terwijl je zoveel dingen goed doet! Spiegel jezelf niet aan anderen en gun jezelf de tijd. Het komt goed en als je enigszins kunt, ga lopen. Er is geen betere remedie. Al is het maar op de loopband. Tot volgende week! Xxx

  • #6

    Marly (woensdag, 12 september 2018 13:25)

    Ja ik vond het ook jammer dat ik er niet bij kon zijn, maar volgende week ben ik er weer. En zal proberen minder streng te zijn voor mezelf.