· 

Weetjes!

Voor de verandering leek het mij wel eens leuk om eens wat weetjes te delen over mij. Sommige die mij al wat langer volgen zullen sommige dingen van mij al weten, omdat ik die eigenschappen al vaker heb benadrukt. Andere dingen zullen compleet nieuw zijn (niet voor mij, maar voor jullie). Om het leuk te houden heb ik 10 weetjes voor jullie verzameld.

Prikkelbare darm syndroom 

Al vanaf kleins af kan kamp ik met problemen met mijn buik. Ik heb diverse onderzoeken gehad, omdat ik vaak krom liep van de buikpijn. Op mijn 18dewerd eindelijk , na een niet zo’n prettig onderzoek, waar ik last van had: het prikkelbare darmsyndroom. Het was fijn om te weten wat de hevige krampen veroorzaakten, maar het heeft nog een paar jaar geduurd voordat ik de pijn als het ware onder controle had. Ik wilde namelijk geen medicatie gebruiken, dus ik moest voor mezelf uitzoeken wat het beste werkt. En wat blijkt: een gezonde, goed gebalanceerde voeding werkt het beste. Hoe ongezonder ik eet des te meer ik er last van heb.  Bij hardlopen kun je last krijgen van darmwerking en met het prikkelbare darmsyndroom wordt dit proces nog eens versneld. Daarom dat ik altijd goed moet opletten wat ik vooraf eet, zodat ik hier zo min mogelijk last van krijg. Dat is ook de reden waarom ik voor een wedstrijd altijd witte broodjes eet, omdat daar zo min mogelijk vezels in zitten. Tijdens mijn zwangerschappen had ik door de hormonen hier ontzettend veel last van, dit was ook echt geen pretje. Dit heeft vooral in de eerste weken veel pijn opgeleverd, wat weer gepaard gaat met veel onzekerheid. 

Verhuizing

Ik ben geboren en getogen in Tilburg en heb daar altijd met veel liefde en plezier opgegroeid. Op mijn 19de heb ik Jimmy leren kennen. Al snel bleek dat onze relatie serieuze vormen begon aan te nemen en kwam samenwonen aan bod. Vanaf het begin zei ik altijd het maakt mij niet uit waar ik woon en voor Jimmy maakte dit wel uit. Hij wilde in Zeeuws-Vlaanderen blijven. Zelf kwam ik daar al vanaf mijn 10de, dus de regio was mijn bekend. Het leek mij dan ook geen probleem om daarheen te verhuizen en dit is dan ook 10 jaar geleden gebeurt. Nu moet ik wel toegeven dat ik dit echt heb onderschat. Ik dacht het maakt niet uit waar je woont, maar dat maakt het dus wel. In eerste instantie zijn we gaan wonen in een klein dorp, met weinig mensen van onze leeftijd en ik voelde mij echt opgesloten. Ik verlangde als nooit tevoren naar huis. Ik miste mijn familie en vrienden en het feit dat Jimmy veel weg was voor zijn werk maakte het niet beter. Ik wilde terug. Uiteindelijk zijn we tot een compromis gekomen en zijn we in een nieuwe wijk in een ander dorp gaan wonen. Vanaf moment 1 heb ik mij daar altijd fijn gevoeld. Natuurlijk bleef ik wel verlangen om dichterbij mijn vrienden en familie te wonen. Ik miste de Brabantse gezelligheid en het gemak dat alles binnen handbereik zat. Zeker toen ik kinderen kreeg wilde ik niets liever dan dicht bij mijn ouders en zus wonen, maar helaas dat zag Jimmy niet zitten. We hebben wel eens een makelaar ons huis laten taxeren en hebben ook echt wel serieus naar huizen gekeken, maar daar is het altijd bij gebleven. Inmiddels woon ik alweer 10 jaar in deze regio en ben ik steeds meer gewend aan alles. Ik vind het heerlijk om dicht bij het strand te wonen, ik hou inmiddels van de rust van ene dorp (vervloek het soms ook hoor) en woon hier met plezier. Natuurlijk ligt mijn hart (ook) nog steeds in Brabant en zeker nu mijn ouders en zus bij elkaar om de hoek wonen, denken ik wel eens dat zou ik ook willen, maar weet ik dat we hier ook goed zitten en zal ik gewoon wat vaker een weekend in Brabant doorbrengen om zo mijn familie en vrienden toch te kunnen zien. 

Migraine

Naast het prikkelbare darm syndroom is bij mij toen ik klein was ook migraine geconstateerd. Toen ik klein was heb ik hier ontzettend veel last van gehad. Ik kon dan niks anders dan op bed liggen en overgeven. Vreselijk. Naarmate ik ouder werd, werd het gelukkig minder. Tegenwoordig heb ik er nog wel eens last van, maar gelukkig niet meer zo regelmatig als vroeger. Alleen bij de zwangerschap van Evy viel ik even weer in een dal en had ik het eerste trimester bijna dagelijks wel last van migraine. Aangezien ik toen nog mijn zwangerschap verborgen hield, waren dit hele zware weken. Vooral op de dagen dat ik moest werken, moest ik echt op mijn tanden bijten. 

Miskramen

Voordat ik zwanger werd van Jaimey heb ik eerst twee miskramen gehad. Deze miskramen hebben echt een grote impact gehad. Ik ben nog nooit zo onzeker geweest als op dat moment. Ik had totaal geen vertrouwen in mijn eigen lichaam. Het meest vervelende vond ik dat op het moment van mijn eerste miskraam mijn zus en beste vriendin zwanger waren. We zouden allemaal tegelijk uitgerekend zijn, alleen viel mijn droom in duigen. Die maanden waren zo confronterend. Je spiegelt jezelf alsmaar met hun. En tegen de tijd dat het bij mij eindelijk goed ging waren hun bijna uitgerekend. Uiteindelijk heb ik Ustrogestan moeten slikken om mijn zwangerschappen in stand te houden. 

Voedingskussen

Op dit moment slaap ik nog steeds met een voedingskussen. Niet zo zeer omdat ik dat zo fijn vindt, maar sinds de bevalling van Evy heb ik rugklachten als ik zonder slaap. Dus overal waar ik heen ga, neem ik dus het grote voedingskussen mee. Jimmy schaamt zich af en toe echt, wat ik ook wel begrijp, maar ik heb het kussen toch echt nodig. Met het kussen corrigeer ik mijn houding en voorkom ik dat ik als een soort van twister ga liggen. 

Jankbal

Ik kan een echte jankbal zijn als ik een film krijg. Er moest maar iets verdrietigs gebeuren en ik hou het niet meer droog. Zeker als er iets erg gebeurt met een kindje, dan ben ik echt week. Alleen ik huil dus alleen als ik alleen ben. Zit er iemand naast mij op de bank dan zal je mij geen traan zien laten. 

Afval succes 

In 2010 hebben wij besloten om te gaan trouwen. Ik wilde het liefst slank aan het altaar verschijnen. Dus ik ben voor de zoveelste keer gestart met afvallen en binnen 12 weken was ik ruim 17 kilo kwijt. Van overgewicht naar gezond gewicht. Uiteindelijk ben ik in een periode van ongeveer 4 maanden ruim 23 kilo kwijt geraakt. De kilo’s vlogen er toen echt af, maar ik moet ook wel toegeven dat ik heel streng was voor mezelf. Ik gunde mezelf niks en deed er alles aan om zoveel mogelijk gewicht te verliezen. Waaronder elke week een fruitdag inplannen. Op zo’n dag at ik niks anders dan fruit en als avond eten een salade met kip. Dat was afzien, maar alles voor het goede doel. Ik wou dat ik nu nog beschikte over die wilskracht. 

Stiekeme eter

Ik ben een stiekeme eter. Altijd al geweest. Ik heb altijd zoiets gehad, wat je niet ziet is niet gebeurt. Maar vooral ook omdat ik mij schaamde voor mijn eetbuien. Ik schamade voor wat ik soms had weg gewerkt en dat wilde ik dan verbergen. En dan verstopte ik de verpakkingen in de prullenbak. Dit deed ik zelfs nog toen ik op mezelf woonde. Inmiddels doe ik dit niet meer, maar eet nog steeds niet graag in het openbaar en dan bedoel ik bijvoorbeeld op straat. Ik zal niet snel een frietje of een ijsje zomaar eten. Ik denk altijd dat iedereen dan kijkt en denkt: het is niet gek dat ze er zo uit ziet. 

Poetsmiep 

Ondanks dat ik soms mijn huishouden wel eens kan laten verslonzen en liever aan een grote schoonmaak in één keer hou, zorg ik wel dat elke avond de vloer beneden is gestofzuigd en gedweild. Ja elke avond. Ik vind het namelijk belangrijk dat de vloer schoon is. De kindjes spelen daar de hele dag op en de vloer moet in mijn ogen schoon zijn. En als je ziet hoe onze vloer eruit ziet nadat de kindjes hun eten op hebben, dan snap je ook wel wat ik dit doe. 

Controle Freak

Tot slot ben ik een echte control freak. Ik ben iemand die graag de touwtjes in handen heeft en daar soms best moeite mee heeft om die los te laten. Al moet ik zeggen dat sinds ik kinderen heb, dit mij iets makkelijker afgaat. Maar dan nog geef ik niet graag de touwtjes uit handen. Ik zou bijvoorbeeld nooit een weekend weg kunnen gaan en iemand anders mijn spullen laten pakken of vooraf niet zelf een lijstje te maken. Ik heb dit laatste wel eens geprobeerd, maar het resultaat is dat ik dan echt de helft vergeet.

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Margo (zaterdag, 29 september 2018 22:25)

    Een duidelijke weergave van mijn jongste dochter waar ik zielsveel van hou. Van hier tot de maan en terug ❤️❤️❤️�