· 

Road to Eindhoven

Over 3 weken loop ik voor Team KWF de halve marathon van Eindhoven. Voor mijn gevoel heeft mijn blessure van de afgelopen maanden best wat roet in het eten gegooid en heb ik veel moeten inleveren op het gebied van tempo en uithoudingsvermogen. Iets waar ik heel erg van baal, maar iets waar ik weinig aan kan veranderen. Om toch een beetje vertrouwen te krijgen in mijn loopprestaties ben ik begonnen met kilometers vreten. Vandaag deel ik met jullie hoe het tot nu toe gaat!

 

Lezen jullie weer mee?

Ik heb het inmiddels al heel vaak gezegd, maar doordat ik sinds juni eigenlijk niet verder dan 10 kilometer mocht lopen en ook echt op een slakkentempo heb moeten lopen, heb ik veel voor mijn gevoel moeten inleveren. Vanaf half augustus heb ik weliswaar toestemming gekregen om de halve marathon te gaan lopen, maar niet op een top snelheid en ik moest voorzichtig mijn kilometers gaan opbouwen. Dit heb ik dan ook netjes gedaan. Elke week maar  10% extra aan kilometers. Niet te snel lopen en zo aanzien wat voor een effect dit gaat hebben. Een ding kan ik concluderen: ik heb geen last meer gehad van mijn blessure. Dus daar ben ik heel blij mee. 

 

Alleen het eerste weekend van september heb ik de Tilburg Ten Miles gelopen en dit heeft echt een deuk gegeven in mijn vertrouwen. Ten eerste heb ik de volledige 16 kilometer vanaf de eerste stap last gehad van mijn knie. Heel frustrerend. Is dit een nieuwe blessure, zijn het mijn schoenen? Geen idee. Ik heb bewust mijn schoenen niet meer aan gedaan en de pijn verdween ook langzaam. Dus daar was ik blij mee. Maar ook merkte ik tijdens het lopen de afstand niet meer zo goed onder de knie had. Ik merkte aan mijn lichaam dat het hard moest werken om de afstand met gemak te volbrengen. Iets wat een jaar geleden heel anders was. Maar ik liep toen ook gemiddeld 3 keer per week die afstand en had er het volste vertrouwen in. Dat is nu wel anders. En door de pijn in mijn knie en ook de spierpijn heb ik de week na de ten miles ook niet tot nauwelijks kunnen trainen. Heel erg balen 

 

Dan was Remy vorige week ook nog eens ziek, wat betekende dat al mijn trainingen op de loopband moesten plaatsvinden. Leuk is anders, maar ik had nog maar een paar weken tot de halve marathon en ik wilde weer vertrouwen krijgen in mijn lichaam. Gelukkig kon ik vorige week zondag eindelijk weer een langere duurloop buiten doen. Om niet meteen te overdrijven had ik een loopje van 16 kilometer ingepland. En boven verwachting ging dit loopje erg lekker. Ik heb rustig gelopen, maar wel zonder pijntjes. Ik had geen last van mijn knie, maar ook niet van mijn voeten. Want wat bleek? Mijn sokken waren versleten en daardoor had ik alsmaar pijn in mijn voeten alsof ik onder de blaren stond. Gelukkig is dit perikel ook opgelost. 

 

Afgelopen week was mijn moeder een weekje bij mij en kon ik dus ook lekker kilometers vreten. Ik  ben afgelopen week begonnen met een baantraining. Daar heb  ik 3 keer 600-400-300 meter gelopen. Dit ging echt lekker. Alleen doordat ik het best korte afstanden waren heb ik iets teveel van mezelf gegeven. Met als gevolg weer last van mijn knie. De dag erna heb ik dan ook een 10 kilometer proberen te lopen, maar deze ging zo ontzetten slecht. Elke stap voelde als lood en ik was echt aan het vechten. Uiteindelijk heb ik het loopje wel afgerond, maar tevreden was ik niet. Mentaal ben ik wel een stukje sterker geworden, maar het gaf me wederom weinig vertrouwen in de halve marathon. Gelukkig had ik nog een duurloop van 18 kilometer gepland staan op vrijdag. Heel de week was het mooi weer en vrijdag. Regen en zware wind. Toen ik wakker werd hoorde ik de regen met bakken uit de lucht komen en de wind raasde tegen mijn woning. Ik had in ieder geval besloten niet met een stortbui te gaan lopen. Gelukkig was het daarna droog en ben ik rond half 9 vertrokken voor mijn duurloop. De wind was eenhel. Ik moest er echt tegen opboksen. Gelukkig had ik de wind de eerste 10 kilometer tegen en daarna niet meer. Ik heb echt heerlijk gelopen. De kilometers vlogen voorbij. Ik had genoeg energie Mijn benen voelden niet moe, ook niet na 18 kilometer. Dus daar ben ik heel blij mee. En ik kon zelfs nog versnellen op het eind. Oké de snelheid is nog niet wat hij wezen moet, maar we komen al een stapje dichterbij. 

 

Volgende week ga ik nog mijn kilometers vreten en daarna wordt het tijd voor taperen. Ik hoop dus een keer 18 kilometer te kunnen aantikken en dat het net zo lekker ging als gisteren want dat geeft vertrouwen.

 

Ondertussen ben ik ook aan het uitvogelen wat het beste voor mij werkt als sportvoeding tijdens het lopen. Van teveel gelletjes krijg ik last van mijn maag, dus dat doe ik liever niet. Dus ik ben speciale sportsnoepjes aan het testen. Het eten tijdens het lopen is nog wel wennen maar het gaat steeds beter. De snoepjes zorgen ervoor dat je geen dipje krijgt in je lopen, maar ik vind niet dat ze je echt een boost geven zoals gelletjes wel doen. Dus ik ben nu aan het proberen of het lukt om beide te gebruiken, zonder ergens last van te krijgen. Dus ik moet even het goede moment zoeken wanneer ik welke gebruik. Wat ik verder erg fijn vind zijn de energy bars van BODY & Fit Shop. Die eet ik vaak voor een duurloop in plaats van een ontbijt. Deze vallen niet zwaar op de maag, zorgen dat ik geen last krijg van mijn darmen. Maar geven mijn wel voldoende energie om even door te gaan. Wat mij betreft een aanrader. 

Reactie schrijven

Commentaren: 0