· 

September

Nog maar 85 dagen tot kerstmis. Het gaat echt super snel. De laatste drie maanden van het jaar zijn aangebroken. Veel drukke maanden, korte dagen, ziektekiemen die door de lucht vliegen. Maar ook dagen van gezelligheid, familie en intens genieten. Maar voordat we echt beginnen aan de laatste maanden van het jaar, blikken we eerst terug op september. Lezen jullie weer mee?

RUNNING 

 
Eindelijk begin ik weer een beetje terug te komen op het gebied van hardlopen. Het eerste weekend van september liep ik de Tilburg Ten Miles. Ik heb genoten, maar ook afgezien en dan vooral fysiek. Ik had last van mijn knie, ik had blaren en mijn benen hadden moeite met de afstand. Mijn tijd was niet mijn streef tijd, maar 1:23 is niet heel slecht. Dus daar ga ik niet over klagen. Wel besefte ik me dat ik er aan moest gaan trekken wil ik de halve marathon van Eindhoven lekker te lopen. De eerste week na de Ten Miles had ik veel last van mijn knie en was ik bang dat het lag aan mijn schoenen. Ik heb heb deze schoenen dan ook twee weken aan de kant gezet en ik ben met mijn andere schoenen gaan trainen. De eerste week even rustig, want zowel mijn knie als mijn benen voelden niet goed. Daarna ging het beter en ben ik mijn kilometers gaan uitbouwen. Ik heb zelfs twee keer 18 kilometer gelopen op een relaxed tempo en het ging echt lekker. In totaal heb ik bijna 167 kilometer gelopen. 
Ook mijn oefeningen ben ik trouw blijven doen. Soms met wat meer tegenzin, maar dat was vooral omdat ik best moe was. Maar ik heb doorgezet. Ook zijn er een aantal leuke nieuwe oefeningen bij gekomen in de NBFMAPP. Leuke afwisseling weer. 

FITJOURNEY  

 
Afgelopen maand was niet echt een bijzondere maand. De week na de Ten Miles was ronduit bagger. Ik had constant honger en ik gaf er aan toe. Om de touwtjes weer in handen te krijgen ben ik mijn voeding gaan delen op mijn instastories. Dit is voor mij een goede stok achter de deur. Maar toch was september ook geen bijzonder goede maand. In de weekenden ging ik gewoon totaal de mist in. Geen gezonde ontbijtjes, maar witte broodjes met hagelslag en de lunch was niet veel beter. Het avondeten bestond vaak uit makkelijk en niet al te gezond eten. Dit kon beter. Zulke weekenden zijn op zich nog geen ramp, maar dan moet je of op gewicht zijn of doordeweeks in een goed regime zitten. En daar pakte ik ook wat sneller wat extras of een grotere portie. Dus helaas pindakaas. Toch ben ik elke keer weer aan mijn doel blijven denken en heb ik alsmaar de draad weer opgepakt. Heel jammer dat het niet beter is gegaan en ik vooralsnog niet de extra kilo’s kwijt ben geraakt die ik zou willen. Althans dat vermoed ik. Ik heb namelijk niet meer op de weegschaal gestaan. Maar ik kan me niet voorstellen dat het wel zo is. Net voor de halve marathon zal ik nog wel eens op de weegschaal gaan staan. Maar nu nog even niet. Ik vind het belangrijker dat ik weer de goede balans vind en ook eens tevreden leer te zijn met wat ik al bereikt heb. Dus daar gaan we hard aan werken. 

September was een zware maand. Jimmy is na de Ten Miles vertrokken en is 4 weken weg geweest. Het was lang geleden dat ik er zo lang alleen voor heb gestaan en dat was echt wennen. De kinderen testen mij altijd even uit en zelf moet ik ook weer zoeken naar een goede balans tussen mijn werk en mijn gezin en al het andere. En het was echt wennen. Vooral nu we ook naar zwemles moeten en ik voortaanook elke week op de baan train. Ik heb het gevoel dat ok constant bezig ben met een race tegen de klok en voel mij dan echt opgejaagd. Dat in combinatie met de extra trainingen voor de halve marathonen de gebroken nachten, maakten afgelopen maand intens. Op zulke moment ben je blij dat het weekend is, maar ook weer niet. Want je moet constant zorgen en als je rond 10 uur al 10000 keer mama hebtgehoord, niet alleen naar de wc kan, nog geen 5 seconden iets kan afmaken, dan komen de muren wel eens letterlijk op je af. Je kan namelijk niet even weggelopen en even een momentje voor jezelf nemen. Je moet doorgaan. Constant. Dat is soms gewoon best vermoeiend. Maar na het vreselijke ongeluk in Oss koester je zulke momenten ook wel weer en relativeer je ook meer. Want gelukkig heb ik nog van zulke momenten. 

Helaas is Rémy ook een week lang ziek geweest. Hij had gelukkig alleen maar koorts, maar er zat echt niks in het mannetje. Met dank aan mijn schoenmoeder kon ik alles nog een beetje combineren. 
En naast zware momenten heb ik ook heerlijke momenten met de kids gehad. Lekker dansen, lekker naar de speeltuin of diertjes. Gisteren zijn we ook nog even een paar uurtjes naar het strand geweest, want het was prachtig weer. Dat was echt genieten.  
En ik had geluk want na de vrienden van Amstel heb ik mijn moeder een weekje mee naar hier genomen en dat was ouderwets genieten. Je huis is aan kant, het eten staat klaar, je was is opgeruimd, maar het is vooral ook gezellig. Fijn om iemand om je heen te hebben, lekker te kletsen etc. 

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Margo (maandag, 01 oktober 2018 20:55)

    Schat je doet het super, wel druk dat klopt maar je staat er voor 300% voor je kids Die zeggen straks wij hebben een fijne jeugd gehad mama had altijd tijd voor ons ���