· 

Update!

Het is weer een paar weken geleden dat ik een update heb gedeeld over mijn fitjourney, dus het werd weer eens hoog tijd. Al is er misschien niet heel veel te delen, ik krijg geregeld de vraag hoe het ervoor staat, dus vandaar dat ik er weer eens een blog aan wijd. Ben je benieuwd? Lees dan snel mijn laatste blog.

Afgelopen week was ik even mijn ritme kwijt. Dit had een paar oorzaken. De eerste was dat ik extreem moe was. Dit was ook niet gek. Vorig weekend ben ik na AMF geweest, wat echt super gaaf was, maar met in totaal maar 3 uurtjes slaap en dat op mijn leeftijd, begint dit toch aardig op te breken. Voorheen kon ik makkelijk een nachtje doorhalen en had ik daar geen last van. Nu is dat toch anders, alleen in tegenstelling tot vroeger heb ik nu natuurlijk ook 3 kindjes rondlopen en is een moment rust pakken erg moeilijk. Daar kwam bij dat we de zondag ook nog een verjaardag hadden, dus in plaats van op de bank ploffen was het tijd voor een feestje. En weet je soms is het gewoon beter om door te gaan. Op dat moment had ik er namelijk geen last van, dat kwam pas later. Daarop volgde twee gebroken nachten, een kinderfeestje en een weekend waarin we zowel een personeelsfeest hadden als dat we de verjaardag van Jaimey vierden. Best druk allemaal dus. Er waren niet echt momenten om mijn rust te pakken, dus ik ben op de automatische piloot door gegaan. 

Naast dat ik gewoon ontzettend moe was en nog steeds ben (herstel duurt tegenwoordig gewoon langer) moest ik na een weekje vakantie ook echt weer mijn ritme zien te vinden. In de vakantie heb ik namelijk niks gepland, want we hadden een paar uitstapjes gepland. En dan kom je oververmoeid thuis, geen boodschappen in huis want daar had ik nog geen tijd voor gehad. Dus ik was op niks voorbereid en door de drukte van de week hebben we geleefd op de restjes uit de vriezer. Dit is dan weer niet erg, want het is ook wel eens fijn om de vriezer leeg te maken. Alleen doordat ik geen boodschappen in huis had gehaald, had ik dus niets in huis om een lekkere salade, soepje of dergelijke te maken. En als ik niet kan preppen, dan gaat het eigenlijk een beetje de mist in. Ook vergat ik meerdere malen mijn overnight oates klaar te maken en dit alles resulteerde dus in het eten van brood. En op zich kan het eten van brood echt geen kwaad, alleen ik ben dus geen echte broodeter. Waarom niet? Ik ben altijd inspiratieloos wat ik het beste op mijn brood kan doen, naast kaas of pindakaas. En wat doe ik dan? Juist dan ga ik er zoet beleg op doen. En van zoet beleg ga ik alleen maar meer zoet eten. Dus hallo vicieuze cirkel. Daar ben je (al) weer. Ik weet het. Ik ken mijn valkuilen wel , maar het ontbrak mij aan energie om er wat aan te doen. Alleen ik moet voor mezelf nu toch wel eens gaan kijken wat ik wil, waarom ik het wil en hoe ik het wil bereiken. Want hoe vreemd het ook mag klinken, toen ik besloot te gaan trouwen was het helemaal niet zo moeilijk om af te vallen .Toen besloot mee te doen aan het NBFM programma was dit ook geen probleem. Alleen de afgelopen maanden blijf ik een beetje sukkelen en aangezien ik nog niet ben waar ik zou willen zijn (en of dit nu een bepaald gewicht is of een bepaald gevoel  daar ben ik nog niet achter). Dus ik zal toch aan die kar moeten trekken om het te gaan bereiken. Dat houdt dus in dat ik concessies moet gaan doen en kijken waar mijn prioriteit ligt en goed kijken naar wat mijn lichaam nodig heeft. Misschien heeft mijn lichaam tegenwoordig door het vele sporten wel meer voedingsstoffen nodig en mag ik mezelf dus hoger inschalen in mijn calorieën, want iedereen is anders en je kan jezelf niet constant vergelijken met de mensen om je heen . 

En misschien ga ik dat ook wel eens proberen. Gewoon een weekje mezelf inschalen in een hoger aantal calorieën. En dan natuurlijk wel met de juiste voeding. Want om opeens 1900 calorieën te gaan eten en deze te vullen met chips en chocolade werkt natuurlijk ook niet. En de moeilijkste maanden van het jaar liggen nog in het verschiet. Pepernoten hebben wij al enige tijd in huis, maar er komt nog veel meer op ons pad. Drukke weekenden met verjaardagen, feestjes en voldoende verleidingen en op zich wil ik niet meer met de instelling erin gaan dat ik niks mag. Maar dan moet de rest van de week wel oké zijn. Toevallig las ik vorige week een artikel van een vrouwtje die altijd te zwaar was en had besloten om te gaan hardlopen en op haar voeding te letten, maar alleen doordeweeks en ze viel gewoon 35 kilo af. Nu kan ik mezelf niet met haar vergelijken, want ik moet geen 35 kilo kwijt, maar ik zou het toch wel heerlijk vinden als het op die manier zou kunnen. Nu heb ik al het donkerbruin vermoeden dat dat niet gaat lukken. Want ik eet net dermate veel dat alleen doordeweeks opletten voldoende gewichtsverlies oplevert, maar we gaan het allemaal eens bekijken. 

Ik zal jullie in ieder geval op de hoogte houden, maar waarschijnlijk niet op een wekelijkse basis. Althans zolang er weinig schot in de zaak zit wordt dat ook gewoon een beetje saai. Ik wil motiveren en niet demotiveren. Ik wil niet alleen een klaagzang ophangen, maar ook een positief verhaal. Echter gaat het afvallen bij de meeste mensen wel met vallen en opstaan en vaak meer vallen dan opstaan. Want de wil is er altijd wel, alleen lopen we vaak toch ergens tegen een muur aan. Pas als we echte resultaten zien komen we in een flow die ons helpt om verder te gaan. 


Reactie schrijven

Commentaren: 0