· 

Kleine terror!

Het is een fase, het is een fase, het is een fase is een zinnetje die je als ouder geregeld gebruikt. Het voelt als een soort van houvast. Zolang je maar blijft herhalen dat het een fase is, dan gaat het vanzelf wel over. Dat doet niet af aan het feit dat sommige fases gewoon wel heel zwaar zijn en je echt met je handen in je haar kan zitten even niet wetende wat je het beste kan doen. Sinds een kleine twee weken hebben we dat ook bij Remy. Ben je benieuwd wat er verandert is? Lees dan mijn laatste blog!

Remy is eigenlijk altijd wel een makkelijk kind geweest. Hij kan heel goed spelen, knuffelt graag en luisterde eigenlijk best wel goed. De laatste maanden kan je wel merken dat hij aan het veranderen is. Van het altijd verlegen jongetje  gaat hij steeds meer naar een klein mannetje wat de wereld ontdekt en ook wil ontdekken en daarmee ook duidelijk zijn positie claimt. Van een kindje wat eerst nooit een in groep zich zou profileren, naar een mannetje wat dit wel doet (na wel eerst even de kat uit de boom kijken). Ook wordt onze kleine man steeds brutaler. Iets wat je vaak ziet als ze naar de basisschool gaan, maar daar moet hij zelfs nog een paar maanden mee wachten, maar de brutaliteit is alvast overgekomen. De brutaliteit zorgt er steeds vaker voor dat je een weerwoord krijgt (en ik vind het goed als er wat pit zit in mijn kindjes, maar wel tot op een zekere hoogte) . En een weerwoord is op zich nog geen probleem, alleen het antwoord is tegenwoordig standaard nee of we krijgen een uitgestoken tong met een gezicht van bekijk het maar. Op zich niet heel leuk allemaal, maar het hoort erbij en dit is goed bij te sturen. Het is maar net hoe je hem benaderd om toch voor elkaar te krijgen wat je graag wilt. 

Waar ik meer moeite mee heb is dat meneer totaal niet luistert, maar dan ook echt niet. Het maakt niet uit in welke situatie je zit, meneer trekt zijn eigen plan. En als ik nu vraag of hij zich wilt uitkleden om te gaan douchen en hij doet dit niet, dan denk ik oké ik help je wel en zet je onder de douche geen probleem. Maar het baart mij meer zorgen dat hij ook in situaties niet luistert die voor hem gevaarlijk kunnen zijn. Als we bijvoorbeeld naar buiten gaan hebben de regel dat hij bij de weg moet wachten op papa of mama en pas als die zeggen het is veilig dan mag hij oversteken. Nu kan je roepen wat je wilt, maar meneer doet gewoon zijn eigen ding. Dit is echt heel frustrerend. Want je loopt de hele dag eigenlijk te mopperen, omdat meneer niet luistert. En natuurlijk alle kindjes luisteren wel eens niet. Dat hoort erbij. Dat deed ik vroeger ook. Het is natuurlijk ook een kwestie van je ouders uittesten en zien hoe ver je kan gaan. Alleen bij Remy weet ik op dit moment echt even niet meer hoe ik het moet aanpakken. Moet ik boos worden, moet ik het negeren, moet ik wat anders doen. Vooralsnog maakt geen van alle indruk. Word je boos en zet je hem op de gang dan vindt hij dat niet leuk, maar als je hem uit de gang wilt halen dan wil hij er blijven. Negeer je hem dan gaat hij gewoon door. Verbind je consequenties aan zijn gedrag, dus als je nu niet stopt dan…, lijkt ook niet echt te helpen. Natuurlijk is het wel essentieel om dan ook daadwerkelijk consequent te blijven, maar ook dan denkt meneer ik doe lekker wat ik wil en als ik niet wil luisteren omdat  ik iets anders voor ogen heb dan doe ik dat lekker niet. Zijn gedrag heeft dan ook een grote invloed op de sfeer in het algemeen.

Nu zijn er niet alleen slechte momenten. Hij kan gelukkig een enkele keer wel luisteren en dan laten we ook weten dat we trots op hem zijn. En verder hopen we dat het de snel verbeterd, maar met alle spanningen van de aankomende maanden (sinterklaas, Kerstmis etc.) zal het vermoedelijk nog niet gauw verbeteren. En misschien is meneer ook wel toe aan de basisschool en laat hij dat op deze manier blijken. 

Misschien hebben jullie nog tips voor mij?

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Margo (donderdag, 08 november 2018 19:55)

    Is zijn gehoor wel helemaal goed