· 

Running Update

Vandaag was het dan zover. Na twee weken niet hardlopen moest ik weer terug naar de Fysio en zal er bekeken worden of ik weer mag gaan hardlopen en zo ja of er ook nog beperkingen gelden voor mij. Ben je benieuwd naar het oordeel? Lees dan mijn laatste blog! 

Een verbod om niet te mogen hardlopen is echt de ergste vijand van een hardloper. Je mag hetgeen wat je het allerliefste doet even niet meer doen. En ook al waren het dan maar 14 dagen, twee weken, 336 uur of hoe je het ook wilt omschrijven. Elke dag dat je niet mag lopen is er eentje teveel. Althans wat mij betreft. Oké ik wist dat het voor een eventueel goed doel zou zijn, want nooit meer hardlopen tegenover 2 weken niet mogen lopen is natuurlijk nog erger. Alleen wist ik vooraf natuurlijk niet wat er na twee weken geadviseerd zou worden. Zou er meer spelen en dan een spier die een opdonder heeft gehad, dan zou ik voorlopig gedag mogen zeggen tegen het hardlopen. Twee weken rust zou dit kunnen uitsluiten. Dus, oke na 1 keer toch hardlopen, dan nemen we maar twee weken rust of we het leuk vinden of niet. Om toch een beetje in beweging te blijven ben ik wel 4 keer op de week op de fiets gekropen en heb ik 45-60 minuten per keer gefietst. Ik was blij dat ik een iPad voor mijn neus had staan, anders had ik het nooit vol gehouden en laten we maar zwijgen over de pijn in mijn kont en handen. Ja ja ik weet het ik ben niets gewend en een keertje op de fiets is een goede afwisseling, maar ik miste duidelijk het hardlopen. 

 

Tijdens mijn loopverbod kwam ik er ook steeds meer achter wat het hardlopen voor mij betekent. Buiten het feit dat je even een momentje voor jezelf hebt en lekker buiten kan zijn is het voor mij ook de beste remedie om na een lange dag, een druk weekend of wat dan ook even mijn hoofd leeg te maken. Want naarmate de tijd verstreek, merkte ik steeds meer hoe vol mijn hoofd zat. Het fietsen hielp niet bij het legen van mijn hoofd en door de drukte van de afgelopen weken zat mijn hoofd dus behoorlijk vol. Dit resulteerde dan ook in knallende koppijn en dat is alles behalve een pretje. Uiteindelijk ben ik tegen het advies van de fysio even een rondje gaan wandelen, om ten eerste even een keertje buiten te zijn en ten tweede om mijn hoofd toch een beetje leeg te maken. Dit heeft mij gelukkig wel goed gedaan moet ik zeggen.

 

Het klopt niet helemaal als ik nu zeg dat ik vandaag na twee weken pas terug moest naar de fysio. Een week geleden ben ik er ook geweest, maar dat was voor het losmaken van mijn spieren en toen kreeg ik nog steeds het advies om mijn oefeningen met de foamroller en de tennisbal te blijven doen en dat hij pas volgende week een oordeel zal vellen. Vandaag was het dan ook zo ver. Allereerst heeft de fysio wat tests gedaan om te zien of het gevoel in mijn been weer op het oude niveau zit en of mijn kracht ook weer terug komt. Mijn kracht is ver terug, het gevoel is nog niet op alle plekken zoals het was. Vervolgens heeft hij nog een paar spieren in mijn rug onder handen genomen. Dit was niet prettig, maar dit maakte wel duidelijk dat er iets niet goed zit. Ondanks dat alles heb ik toch akkoord gekregen om weer te gaan hardlopen. YES YES YES. Echter heb ik wel een paar "huisregels" mee gekregen. 

 

Ik moet nu eerst beginnen met het rustig opbouwen met mijn kilometers. Dus kijken of ik kan lopen zonder het verdovende gevoel en zo ja dan mag ik mijn kilometers verder uitbreiden. In het begin kan ik nog wel last hebben van het verdovende gevoel maar dit mag niet blijven aanhouden. Zodra ik dus mijn kilometers heb uitgebouwd kan ik zo nu en dan proberen om eens weer te versnellen en kijken hoe dat voelt. Als alles goed voelt mag ik overwegen of om mijn krachtoefeningen  weer op te pakken of mijn baantraining, Maar op die laatste zit wel een beperking. Ik mag niet meer zo snel gaan als ik deed. Dit mag wel eens,  maar max eens in de drie weken. De andere keren moet ik op een lagere intensiteit mijn interval gaan doen. Doe ik dat niet en blijf ik ook mijn kilometers uitbouwen, dan is de kans groot dat ik zo weer terug bij af ben en dat wil niet. Ondanks dat ik de baantraining echt heel leuk vind, vind ik het blijven lopen belangrijker. Dus ik moet mij voorlopig wel aan deze richtlijnen houden en hopen dat het nu goed blijft gaan. Mocht ik last blijven houden dan moet ik terug en moeten we gaan kijken hoe we het gaan behandelen en wat mijn beperkingen gaan worden.

 

Voor nu ben ik blij dat ik mag blijven hardlopen en zal ik dit weekend (ondanks de harde wind) mijn hardloopschoenen aantrekken om lekker even een rondje te gaan lopen. Ik heb er zin in!

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Margo (vrijdag, 07 december 2018 19:47)

    Goed te horen dat je groen licht hebt gekregen nu langzaam opbouwen ���